Najbardziej kontrowersyjny film tegorocznego Berlinale i ironiczny komentarz Fatiha Akina do rosnącej popularności opowieści o seryjnych mordercach. Fritz Honka (przerażająco wiarygodny Jonas Dassler) stanowi chodzące zaprzeczenie gładkolicego Zaca Efrona z "Podłego, okrutnego, złego". Obrzydliwy zarówno pod względem moralnym, jak i fizycznym mężczyzna należy do stałych bywalców obskurnego hamburskiego baru Der goldene Handschuh. Właśnie tam Honka poznaje swoje ofiary – prostytutki, które zwabia do mieszkania, a następnie morduje ze szczególnym okrucieństwem. Portretując działania swojego bohatera, Akin nie odwraca wzroku i nie daje widzowi taryfy ulgowej. Ekranowa przemoc zostaje ukazana w sposób skrajnie realistyczny, a czynione przez Honkę zło nie ma w sobie żadnego dwuznacznego powabu. Reżyser nie pozwala też traktować swojej opowieści jako zamkniętej historii z dalekiej przeszłości. Choć akcja filmu toczy się w latach 70., wygłaszane przez bohatera mizoginiczne i ksenofobiczne tyrady wydają się niepokojąco aktualne również dziś.

Dwóch nastolatków kradnie samochód, aby przeżyć przygodę życia.

Samolubny, zblazowany, pozbawiony uczuć i skupiony na sobie czterdziestolatek pracuje jako kadrowy w jednej z największych piekarń w Jerozolimie. Pewnego dnia jego nieskalana zawodowa reputacja poddana zostaje próbie. W samobójczym ataku bombowym ginie jedna z pracownic piekarni – Julia, z pochodzenia Rumunka, a piekarnia zostaje oskarżona przez media o niehumanitarną i obojętną postawę wobec zatrudnionych w niej obcokrajowców. Kadrowy ma za zadanie załagodzić skandal. Musi zrehabilitować dobre imię firmy i oddalić stawiane wobec niej zarzuty. Kadrowy zostaje wysłany w podróż – misję, w trakcie której eskortuje trumnę z ciałem Julii do jej rodzinnego domu w Rumunii. Wyjazd ma charakter terapeutyczny i sprawia, że mężczyzna na nowo uczy się odczuwać emocje. Pomagają mu w tym ekscentryczni współtowarzysze: izraelska konsul i jej mąż, nieznośny reporter oraz niepokorny nastoletni syn Julii. To oni uczą kadrowego pokory i pozwalają zrewidować egoistyczny styl życia, jaki dotychczas prowadził.

Historia działalności Frakcji Czerwonej Armii - niemieckiej organizacji terrorystycznej, która za cel wzięła sobie walkę z "amerykańskim imperializmem".

Emerytowany wdowiec Ali (Tuncel Kurtiz), spotyka turecką prostytutkę Yeter (Nursel Köse). Jego syn Nejat (Baki Davrak), nauczyciel języka niemieckiego, nie pochwala ojcowskiej fascynacji. Jednak, gdy odkrywa, że kobieta zarobione pieniądze wysyła do Turcji, by opłacić szkołę córki Ayten (Nurgül Yeşilçay), zaczyna się o nią troszczyć. Jest to powodem narastającego konfliktu między ojcem i synem. Gdy Yeter niespodziewanie dotyka śmierć, Nejat postanawia odnaleźć jej córkę i wyjeżdża do Stambułu.