Flip i Flap (Stan Laurel i Oliver Hardy) przemierzają świat, tym razem jako dwuosobowy zespół muzyczny, nie stroniąc, jak zwykle od niebezpiecznych, ale przede wszystkich zabawnych przygód. Po drodze spotykają Chestera (Robert Bailey), drobnego cwaniaczka, sprzedającego benzynę w pastylkach, które po rozpuszczeniu w wodzie, mają ją rzekomo zmieniać w paliwo. Wspólnie postanawiają zarobić trochę pieniędzy. W napotkanym po drodze miasteczku poznają piękną Susan (Vivian Blaine), której postanawiają pomóc odzyskać ukradzione pieniądze. Będą musieli zmierzyć się z jednym z najgroźniejszych gangów oszustów w USA, co w ich wydaniu gwarantuje dużą dawkę adrenaliny i humoru. Długometrażowy film dźwiękowy z udziałem Flipa i Flapa z roku 1943, to na pewno inna jakość, niż ich kultowe slapstickowe filmiki z lat 20-30-tych, ale ich miny i sprawdzone gagi nadal niejednego widza zdołają powalić ze śmiechu.

J.P. Merrick, majętny właściciel centrum handlowego, dowiaduje sie, że niektórzy z jego pracowników domagają się stworzenia związku zawodowego, by poprawić warunki pracy i wynegocjować lepsze wypłaty. Postanawia więc odkryć, którzy konkretnie pracownicy namawiają do jednoczenia się pod sztandarem związku i w tym celu pod pseudonimem zatrudnia się w swoim własnym sklepie jako sprzedawca butów...

Ojciec Flanagan zakłada miasto dla bezdomnych chłopców, by uchronić ich przed ścieżką przestępczą i dać szansę na lepszą przyszłość.