Augusto i Paulina są razem od 25 lat. Osiem lat temu u mężczyzny zdiagnozowano chorobę Alzheimera, od tego czasu oboje z obawą oczekują dnia, w którym przestanie rozpoznawać ukochaną.

Los Reyes to najstarszy skatepark w Santiago, stolicy Chile. To także dom dwóch zaprzyjaźnionych bezpańskich psów. Kudłaty Football nie jest zbyt wybredny i potrafi bawić się wszystkim: pustą butelką po napojach czy zwykłym kamieniem, który traktuje jak najcenniejszy skarb. Z kolei młodsza i bardziej zwinna labradorka Chola uwielbia piłki. Film śledzi losy tego wyjątkowego psiego duetu, który jest częścią życia skateparku. Park pokazywany jest właśnie z perspektywy nierozłącznych psów, które stają się najlepszymi obserwatorami podsłuchującymi rozmowy nastoletnich deskorolkarzy o rodzinie, szkole i narkotykach. Każda z młodych osób pochodzi z różnych, często trudnych środowisk i ma własną historię do opowiedzenia. Ludzie odgrywają jednak w filmie rolę drugoplanową. Wypowiedzi pojawiają się w tle, anonimowo, we fragmentach, dzięki czemu ich znaczenie i wydźwięk stają się silniejsze, a dynamika intensywniejsza. Rozmowy nastolatków tworzą rodzaj pamiętnika dokumentującego życie w skateparku, ale nie są pierwszoplanowe – stanowią tło dla duetu psów, które okazują się prawdziwymi władcami Los Reyes (tłum. "Królowie").

Martín jest singlem zbliżającym się do czterdziestki, który dostaje – zdawać by się mogło – wymarzoną pracę. Jego daleki kuzyn Bruno wyjeżdża wraz z żoną i córką do Paryża, więc Martín ma zamieszkać w ich dużym, wygodnym domu i zaopiekować się kotem zwanym Missisipi. Sprawy komplikują się, gdy zwierzę ucieka. W trakcie poszukiwań Martín poznaje samotną matkę Pachi, z którą nawiązuje romans. Dla niej przyjmuje też nową tożsamość, wykorzystując do tego dom i życie swojego krewnego. Pytanie tylko, jak długo uda mu się utrzymać tę fikcję. I czy w ogóle tytułowe życie rodzinne jest czymś, czego mu brakuje, czy raczej czego szczerze nienawidzi.

Alfonso to stary rolnik, który wrócił w rodzinne strony, aby zająć się poważnie chorym synem. Powraca do swojego dawnego domu, w którym nadal mieszka kobieta będąca kiedyś jego żoną, a także jego synowa z wnukiem. Zastaje tam krajobraz, który przypomina pustkowie. Dom otaczają rozległe plantacje trzciny cukrowej, tworzące nieustanne obłoki pyłu. Po 17 latach nieobecności Alfonso musi podjąć próbę odnalezienia się w nowej rzeczywistości i ocalenia swojej rodziny.

Po 23 latach Raquel żyje wyobrażeniem, że jest nie tylko służącą, lecz pełnoprawnym członkiem rodziny Valdesów. Pewnego dnia pani domu postanawia zatrudnić drugą kobietę do pracy, uważając, że Raquel jest przepracowana. Ta jednak odbiera to jak "zamach" na swoją pozycję. W obawie przed utratą swojej dotychczasowej, uprzywilejowanej roli, robi wszystko, aby pozbyć się nowej współpracowniczki. Mocno uczepiła się rodziny Valdesów, którą nazywa “swoją rodziną", i jej ostra rywalizacja z innymi pokojówkami obnaża w niej to, co najgorsze. Wszystko zmienia się wraz z przybyciem bardzo energicznej Lucy, której entuzjazm i pogoda ducha przynosi odmianę w życiu Raquel.