Naukowcy przewidują, że w ciągu następnej dekady NASA po raz pierwszy wyśle astronautów na Marsa. Jak przebiega psychologiczne przygotowanie do tak długiej rozłąki z Ziemią?

W jednym z najbardziej prestiżowych liceów w San Francisco nadchodzi stresujący czas składania dokumentów do szkół wyższych. Utalentowani uczniowie zrobią wszystko, aby zagwarantować sobie wymarzoną przyszłość.

Portret miasta w czasach niepewności – precyzyjny i wnikliwy jak dzieła Fredericka Wisemana, z surrealistyczną nutą przywołującą na myśl kino Chrisa Markera. W sierpniu 2017 roku reżyserka Brett Story (znalazła się na liście dziesięciu najciekawszych dokumentalistów według magazynu "Variety") każdego dnia rejestrowała życie codzienne nowojorczyków: robotników i yuppies, białych i czarnych, studentów i emerytów. Przed biurem, w pubie i na plaży. Porzucając dystans filmowca, niektórym z nich zadała proste pytanie: czy boisz się przyszłości? Choć rozmówcy pochodzą z różnych środowisk, w odpowiedziach zwykle pobrzmiewa strach. Przed starością, sytuacją na rynku pracy, kolejnym huraganem. A jest się czego bać. Niezależnie, jak bardzo zaklina się rzeczywistość, nie sposób uciec przed newsami o zmianie klimatu czy odradzających się ruchach faszystowskich. Z tej mozaiki prywatnych lęków i nadziei powstał niepokojący, nerwowy obraz USA doby prezydentury Donalda Trumpa, uzupełniony fragmentami esejów Zadie Smith i Annie Dillard. Czy w Ameryce pozostało coś pewnego? Jest jedna zasada: w barze nigdy nie mówimy o polityce – deklaruje jeden z bohaterów. Po czym zaczyna rzucać rasistowskimi uwagami.

1 sierpnia 1966 roku – dzień, który wstrząsnął amerykańskim społeczeństwem. Nieznany mężczyzna wjechał windą na ostatnie piętro wieży Uniwersytetu w Teksasie i zaczął mierzyć z ostrej broni do ludzi zgromadzonych. Strzelał bez ostrzeżenia. Incydent – pierwsza strzelanina tego typu w USA – trwał niecałe sto minut. Zginęło 16 osób, ponad 30 zostało rannych. W "Wieży" Keith Maitland wraca do tych dramatycznych wydarzeń, opierając się na relacjach świadków – rannych, ratowników, policjantów. Wykorzystuje animację zrealizowaną metodą rotoskopii, by odtworzyć incydent z teksańskiej uczelni, i konfrontuje ją z materiałem archiwalnym – nagraniami wideo i relacjami radiowymi. Część świadectw to opowieści, które po raz pierwszy mają szansę ujrzeć światło dzienne. Jednym z najbardziej wstrząsających epizodów jest historia ciężarnej Claire Wilson – pierwszej postrzelonej osoby, która przetrwała tylko dzięki obecności tajemniczej nieznajomej.

Przyszłość. By sfinansować córce dobre studia i uchronić ją przed biedą, matka decyduje się na udział w nowatorskim eksperymencie dot. osobowości ludzkiej.