Królowa Nocy (Birgit Nordin) obiecuje Tamino (Josef Köstlinger) oddać rękę swojej córki Paminy (Irma Urrila) , lecz pod warunkiem, że ten sprowadzi ją od jej ojca i księdza Sarastro (Ulrik Cold). Powierza Tamino czarodziejski flet , a Papageno (Håkan Hagegård), który podąża za nim i pragnie znaleźć dla siebie żonę, wręcza magiczne dzwonki. Duet rozpoczyna podróż miłości i wiedzy.
Jeden z bardziej radosnych filmów w historii kina. Reżyser, tym razem w filmie dokumentalnym, zebrał grupę artystów reprezentujących różne profesje m.in. muzyków, żonglerów, akrobatów, tancerzy itp. i stworzył niezwykle żywe, pełne uroku i poczucia humoru, przedstawienie. Tati wciąga widzów do niezwykłej zabawy, wywołując odpowiednie reakcje, prowadząc osobiste mini-narracje, wyłapując przy pomocy ukrytych kamer również to, co niekoniecznie miało być widoczne…
Wyglądająca na szczęśliwą żona i matka wdaje się w romans z zagranicznym archeologiem pracującym nieopodal jej domu. Mężczyzna jest człowiekiem emocjonalnie okaleczonym, Żydem, który przetrwał obóz koncentracyjny i znalazł azyl w Stanach Zjednoczonych. Relacje pary będą trudne i bolesne.