Pudełko z pięknymi rodzinnymi zdjęciami rozbudza smutek oraz utracone wspomnienia, podczas gdy kamera rejestruje oglądanie ich po raz pierwszy. Reżyserka Sophy Romvari dokumentuje swoje przeżycia z pierwszej ręki, by zgłębić koncept kina jako terapii.

Kiedy kobieta zadzwoniła do swojego dziadka w Budapeszcie, aby dowiedzieć się czegoś o węgierskiej branży filmowej, rozmowa niespodziewanie zeszła na temat historii jej rodziny.