Rok 2095. Światu grozi katastrofa ekologiczna. Poziom wód w oceanach dramatycznie się podniósł. W następstwie zaczyna brakować wody pitnej. Ludzkość pogrąża się w chaosie. Jedyną nadzieją jest Fang Rung (Carsten Bjørnlund), zaangażowany pracownik służb specjalnych z Kopenhagi, który decyduje się przenieść w czasie. Jego celem jest wysłanie swojego alter ego, Gordona Thomasa, do roku 2017 i skontaktowanie się z Moną Lindkvist (Sofia Helin), której przełomowe odkrycia mogły się przyczynić do uratowania świata przed katastrofą.

Matka zaprasza w odwiedziny Lassego, Oskara i Jonnę i rodzeństwo udaje się do rodzinnego pensjonatu na wyspie Sunnanö. Miejsce to przypomina im o konfliktach i mrocznych tajemnicach.

Ten porywający dramat opowiada historię Elsy Andersson, która wbrew woli ojca postanowiła spełnić swoje marzenie i zostać pierwszą kobietą pilotem w Szwecji.

Film powstawał w okresie kryzysu życiowego, przez który przechodził Jørgen Leth, ma więc pochmurny, czysto osobisty wydźwięk. Ton nadaje głos reżysera, który w początkowej scenie podczas golenia wypowiada słowo "obrzydzenie”. W swobodnie połączonych scenach przypominających skecze aktorzy przedstawiają poszczególne cechy charakteru. Do nośnych emocji należą niepokój, brak zdecydowania czy blokada twórcza, z którą walczy alter ego Letha - Claus Nissen. Studyjne sceny baletowe, obserwacja pełnej miłości relacji pomiędzy kobietą i jej córką z Nikaragui czy zdjęcia dokumentalne z Wysp Trobriandzkich starają się wspólnie uchwycić istotę miłości.