Korzenie grupy sięgają 1958 roku, lecz jej ostateczny skład ustalił się dopiero w 1961 roku.

Założycielem zespołu był Dave Clark - kaskader i perkusista. Komponował również muzykę, pisał teksty, był menedżerem zespołu i producentem jego nagrań.

Zespół stworzył własne brzmienie zwane Tottenham Sound (dynamiczne bębnienie Clarka, zachrypnięty wokal Smitha i jego pulsacyjna gra na klawiszach, a także ostre brzmienie, rzadko wówczas wykorzystywanego przez zespoły beatowe, saksofonu).

Muzyka The Dave Clark Five dała początek nurtowi, który nazwano Heavy Drum albo Heavy Bass.

Kiedy firma Mecca przeniosła zespół do sali Basildon trzysta dziewcząt, na początku marca 1963, pomaszerowało do ratusza dzielnicy Tottenham z petycją podpisaną przez kilka tysięcy fanów, żądającą powrotu grupy do Royal Ballroom.

Zdobyli Złoty Puchar Mecca dla najlepszego brytyjskiego zespołu grającego na żywo.

Grupa umieściła 24 single w gorącej setce magazynu Billboard i 22 w Top 50 listy brytyjskiej.

Single "Glad All Over" i "Bits and Pieces" sprzedano w ilości 2,5 miliona sztuk każdy.

Singiel "Bits and Pieces" zabroniony był w wielu salach tanecznych, ponieważ tupot nóg rozbawionej młodzieży, zgodny z jego marszowym rytmem, powodował po prostu niszczenie parkietu.

Zespół występował aż 18 razy w The Ed Sullivan Show.

Poprzez swoje brzmienie wpłynął na powstanie heavy metalu.

Zespół uległ rozwiązaniu w 1970 roku.

Członkami zespołu byli: Mike Smith, Dave Clark, Lenny Davidson, Rick Huxley oraz
Denis Payton.

Znani byli również jako The DC5.

Od 1961 roku stale występowali w sieci sal tanecznych Mecca, szczególnie w Royal Tottenham.

Byli głównym rywalem The Beatles w czasie pamiętnej brytyjskiej inwazji na USA.