Czterdziestoletnia aktorka Lena po rozwodzie nawiązuje romans z młodym studentem. Jej były mąż, niepogodzony z rozstaniem, zaczyna obsesyjnie ją kontrolować.

Genialny introwertyk marzy o pracy w policji, ale właśnie po raz kolejny nie zdał egzaminu, Sylwia już tam pracuje, ale ostatnio nie za bardzo jej to wychodzi. Czy tych dwoje będzie w stanie połączyć siły?

Jo próbuje pogodzić ze sobą życie rodzinne, karierę i życie osobiste. Mąż stara się dotrzymać jej kroku.

Zbuntowana dziewczyna jedzie gotować na oazie w małym miasteczku, gdzie zakochuje się w niej miejscowy chłopak. Ich uczucie ujawnia rodzinną tajemnicę.

Młoda rodzina spełnia swoje marzenia o spokojnym życiu, poza zgiełkiem dużego miasta. Z realizacji powziętych celów wytrąca ich pojawienie się brata niedawno zmarłego ojca głównego bohatera. Jego nagła obecność zmusza chłopaka do zmierzenia się z bolesną przeszłością.

Maciej Kornet podróżuje po Polsce wraz z siedemnastoletnią córką Wiktorią. Ich trasę wyznaczają zawody w tenisie ziemnym.

Struktura filmu została skonstruowana na podstawie istotnych momentów związanych z historią Wrocławia w powojennym okresie, w latach 1945 - 1948, widzianą oczami pierwszych mieszkańców miasta. Film składa z kilku części. Pierwsza część ukazuje losy osób, które reprezentują kierunki napływu ludności do powojennego Wrocławia. Ich osobiste historie odsłaniają nie tylko indywidualne motywy przyjazdu, ale są także egzemplifikacją szerszego społecznego zjawiska - masowego napływu ludności do Wrocławia. Towarzyszyły mu różnorakie intencje, od zwykłej ciekawości, poprzez państwowe nakazy, po próbę ucieczki i ukrycia wojennej.Kolejna część to opowieść o codzienności powojennego Wrocławia, nazywanego wówczas podobnie jak całość Ziem Zachodnich - polskim "dzikim zachodem". To opowieść o walce o względną normalność i stabilizację, której wyrazem było m.in. zdobycie dachu nad głową i pracy.W trzeciej części są przedstawione problemy związane z koegzystencją napływających do Wrocławia Polaków i jego dotychczasowych mieszkańców Niemców. Spotkania te obfitowały w różne postawy od nienawiści i dominującej wówczas niechęci po tzw. ludzkie traktowanie, pomoc, a niekiedy i sympatię. W tej części omówione zostaną także nastroje społeczne, które towarzyszyły pierwszym mieszkańcom powojennego Wrocławia - strach, niepewność, poczucie tymczasowości, tęsknota za utraconą na wschodzie kraju małą ojczyzną, a z drugiej strony ogromny entuzjazm towarzyszący wielu, zwłaszcza młodym przybyszom.Część czwarta to opowieść o zmaganiu z trudną codziennością. Jej wyrazem były szaber place - symbole ówczesnego dzikiego zachodu, na których zdobywało się środki do życia. Powojenna codzienność to także przemoc, rozboje i walka z podziemiem niepodległościowym, dla którego członków Wrocław był dogodnym miejscem ucieczki.W ostatniej części zaprezentowano historie osób, w których opowieściach można uchwycić owego niezwykłego ducha towarzyszącego pierwszym powojennym wrocławianom.

Do Dobrowic przyjeżdża Paweł Zawadzki, nauczyciel języka polskiego, który na własną rękę podejmuje śledztwo w sprawie śmierci uczennicy miejscowej szkoły średniej.

Przeżywające kryzys małżeństwo z wieloletnim stażem usiłuje ratować swój związek.

Dwaj nastoletni bracia marzą o piłkarskiej karierze.

Losy Jana Czochralskiego, który mimo iż był genialnym chemikiem i metaloznawcą, zakończył karierę jako rzemieślnik wytwarzający m. in. pastę do butów.

Krewni i śledczy analizują szokujące zbrodnie popełnione przez osoby bliskie ofierze.

Zapis podróży na Kubę 22-letniej Żakliny, która pragnie odnaleźć swojego ojca. Mężczyzna zniknął z jej życia, kiedy była małym dzieckiem. Dziewczyna wcale go nie pamięta, wie o nim tyle, ile opowiedziała jej matka. Przechowuje kilka fotografii i listów ojca. Nie ma do niego żalu, ale chciałaby go poznać. Po drodze zabiera ze sobą przyrodniego brata, Kubańczyka. Wyczekiwane spotkanie z ojcem okazuje się dla Żakliny zaskoczeniem.