Rozwodząca się para walczy o prawo do opieki nad ośmioletnim synkiem.

Pisarka Kate, po premierze swojej powieści, zostaje zaproszona do swojej alma mater aby wygłosić wykład. Tym samym wikła się w życie grupy studentów.

Przedmieścia Los Angeles. Kraniec świata. Bez samochodu nie sposób dotrzeć do centrum. Ale auto Izzy jest popsute. Dziewczyna budzi się w obcym łóżku obok mężczyzny, którego twarzy ani imienia nie pamięta. Ma kaca i poplamiony uniform sugerujący, że poprzednią noc spędziła jako barmanka. Może byłby to poranek jak wiele innych, gdyby Izzy nie odkryła, że jej były chłopak wyprawia dziś imprezę zaręczynową. Stara miłość nie rdzewieje, a zazdrość zaczyna dawać o sobie znać. Wkurzona Izzy postanawia przedrzeć się przez Miasto Aniołów (choćby na piechotę) i wkroczyć z butami do raju, z którego została wyrzucona. Brakuje jej spokoju, który dawał jej związek.

Colleen to młoda kobieta, która swoje dorosłe życie postanowiła poświęcić Bogu i związać z zakonem sióstr miłosierdzia. Od dłuższego czasu nie utrzymuje ona kontaktu z rodziną. Sytuacja zmienia się, z chwilą kiedy dociera do niej informacja o powrocie do domu brata, weterana wojennego. To dobra okazja, by wreszcie odwiedzić najbliższych. Gdy przyjeżdża na miejsce, szybko się przekonuje, że przez lata nieobecności nic w zasadzie się nie zmieniło. Jej pokój wygląda dokładnie tak samo jak przed wyjazdem. Zatem ostatnią rzeczą, o jakiej można by pomyśleć, patrząc na jego wystrój, jest wybór dalszej życiowej drogi Colleen. Dziewczyna traktowana jest trochę z przymrużeniem oka. A to musi stawić czoła dziwnym spojrzeniom, gdy zmawia modlitwę przed posiłkiem, a to dwuznacznym komentarzom dawnych znajomych, że z brzydkiego kaczątka stała się nagle pięknym łabędziem. Najważniejsza u Zacha Clarka jest jednak relacja z bratem, poważnie okaleczonym na wojnie.