"Kto puka do moich drzwi" jest pierwszym filmem pełnometrażowym Martina Scorsese. J.R. (debiutujący Harvey Keitel) to typowy amerykański Włoch, który dorastał w wygodnym środowisku średniej klasy społecznej w Nowym Jorku. Stoi przed trudnymi rozważaniami dotyczącymi swej kultury i wiary katolickiej, próbując odnieść je do współczesnego sobie świata. Nie ma pracy, ale nie narzeka na brak pieniędzy. J.R. szwenda się ze swymi kumplami po knajpach i klubach włoskiej dzielnicy. Myśli też o małżeństwie ze swą dziewczyną (Zina Bethune). Jednak kiedy dowiaduje się, że została ona zgwałcona, J.R. nie może przestać myśleć o niej jak o dziwce, nie jest w stanie jej wybaczyć.
Historia życia i działalności prezydenta USA Franklina Roosevelta (Ralph Bellamy) rozpoczyna się w Campobello w 1921 roku, kiedy zapada on na chorobę Heinego-Medina, a kończy w 1924 roku kiedy wygłasza sławetne przemówienie podczas wiecu wyborczego Ala Smitha. Film pokazuje walkę Roosvelta z chorobą i jego determinację, by pokonać paraliż, wsparcie rodziny - zwłaszcza żony Eleanor (nominowana do Oscara Greer Garson) oraz różne etapy życia, które doporowadziły go do najwyższego urzędu w państwie.