Recenzja filmu

Shutter - Widmo (2004)

Dzięki modzie na kino azjatyckie coraz częściej na ekranach światowych kin zaczynają gościć produkcje, które do niedawna nie były znane poza granicami krajów, w których powstały. Jedną z nich jest właśnie tajski horror "Shutter - widmo", zrealizowany przez młodych filmowców obraz cieszacy się w swojej ojczyźnie opinię najbardziej kasowej rodzimej produkcji wszech czasów. Bohaterami film są młodzi ludzie Tun i Jane, którzy pewnego wieczoru potrącają samochodem młodą dziewczynę. Przerażeni uciekają z miejsca wypadku pozostawiając jej nieruchome ciało na jezdni. Niebawem fotograf Tun zaczyna dostrzegać na robionych przez siebie zdjęciach niewyraźną twarz nastolatki. Z początku to ignoruje zrzucając winę na wadliwy aparat bądź film, ale kiedy zaczynają ginąć jego najbliżsi przyjaciele sytuacja się komplikuje... "Shutter - widmo", podobnie jak wcześniejszy "The Ring - Kręg" swoje korzenie ma w azjatyckich opowieściach niesamowitych traktujących o udręczonych duszach nękających żywych. Wzorem Hideo Nakaty młodzi reżyserzy Banjong Pisanthanakun i Pakpoom Wongpoom opowiedzieli taką właśnie historię osadzając ja w czasach współczesnych. Podobnie jak to miało miejsce w "The Ring - Krąg", w ich filmie nowoczesne wynalazki okazują się być sposobem na skontaktowanie się ze światem duchów. Przeklętą kasetę wideo w tajskim horrorze zastąpiły aparaty fotograficzne. Dzięki polaroidowym zdjęciom bohaterowie nie tylko mogą duchy zobaczyć, ale również się z nimi porozumieć i odczytać znaki dawane im przez istoty zza światów. Widzowie obeznani z azjatyckimi horrorami mogę być "Shutterem" rozczarowani. Zarówno w warstwie fabularnej jak i wizualnej tajska produkcja nie oferuje bowiem nic, czego by już nie widzieli. Podobnie jak w "The Ring - Krąg", czy "Klątwa Ju-on" demon jest tutaj przedstawiony pod postacią bladolicej i długowłosej nastolatki a jego działania mają związek z dramatycznymi wydarzeniami przed lat. Trzeba jednak przyznać twórcom, że potrafili ze znanych i sprawdzonych rozwiązań stworzyć spójną całość, którą nie tylko dobrze się ogląda, ale która potrafi również przestraszyć.