Ewa Borzęcka w 2003 r. dokumentuje życie w starej, zrujnowanej kamienicy w centrum Warszawy, u zbiegu ul. Złotej i Kruczej. Tam czas się zatrzymał. Kamienica, przed II wojną światową pyszniąca się marmurowymi klatkami schodowymi, stała wśród nowoczesnych budynków i straszyła odrapanymi tynkami, oknami bez szyb lub pozabijanymi dyktą.... Ewa Borzęcka w 2003 r. dokumentuje życie w starej, zrujnowanej kamienicy w centrum Warszawy, u zbiegu ul. Złotej i Kruczej. Tam czas się zatrzymał. Kamienica, przed II wojną światową pyszniąca się marmurowymi klatkami schodowymi, stała wśród nowoczesnych budynków i straszyła odrapanymi tynkami, oknami bez szyb lub pozabijanymi dyktą. Przeznaczono ją do rozbiórki, na miejscu jednak trwali mieszkańcy. Nie przeszkadzały im mroczne, brudne korytarze, wspólne ubikacje na piętrze oraz grożące zarwanie drewniane schody. Nie chcieli się stamtąd wyprowadzać, choć wiedzieli, że kamienicę ktoś wykupi. Trwali jednak na posterunku, w miejscu, gdzie od lat mieszkały ich rodziny. Kamienica zwana była przez warszawiaków "Pekinem", mieszkało tam bowiem tak wielu lokatorów. Ci, którzy nie dali się eksmitować, stworzyli system sąsiedzkiej samopomocy. Bohaterami serialu Ewy Borzęckiej są m.in. Mireczek – filmowiec amator i jego ukochana Stenia, Henio zakochany w Eli, pani Alicja zwana „Baronową” oraz Januszek, na którego wszyscy mówią "Perełka". Reżyserka uchwyciła kamerą ostatnie ich chwile w "Pekinie", tuż przed eksmisją. czytaj dalej