Repertuar kina Światowid

Rok 1985. Jedenastu śmiałków podejmuje pierwszą próbę spłynięcia Amazonką - od źródeł w Andach aż po Atlantyk. Niebezpieczna wyprawa ma być ich ostatnią przygodą przed wejściem w dorosłe życie. Szybko okazuje się, że największym wyzwaniem ekspedycji nie jest dzika rzeka, lecz emocje, konflikty i walka o przywództwo. Cztery dekady później uczestnicy tej pionierskiej wyprawy wspominają wydarzenia sprzed lat i próbują odpowiedzieć na pytanie co jest bardziej nieprzewidywalne - natura czy ludzie?

Trzy przeplatające się historie pokazują, w jaki sposób wojna zapisuje się w ciele, sztuce i tożsamości. W centrum rehabilitacyjnym dla weteranów wojennych młodzi ukraińscy żołnierze walczą o odzyskanie sprawności. Członkowie ukraińskiego kolektywu artystycznego Open Group mierzą się z doświadczeniem wojny poprzez swoją praktykę artystyczną. Poza Ukrainą Dana, transpłciowa tancerka i artystka, mieszka i buduje swoją przyszłość w Polsce. "Ciało wojny" ukazuje kruchość a jednocześnie siłę ludzi, których życie zostało na nowo ukształtowane.

George zaprzyjaźnia się ze świerszczem o imieniu Isabella, co jest podświadomą odpowiedzią na traumatyczny rozwód rodziców.

32-letnia aspirująca artystka wychowana w Pekinie w latach 90., a dziś mieszkająca w Berlinie, funkcjonuje pomiędzy dwoma skrajnie różnymi światami: alternatywną, chaotyczną i progresywną sceną niemieckiej stolicy oraz tradycyjnym, konserwatywnym i uporządkowanym życiem rodzinnym w Chinach. Każdy powrót do domu oznacza dla niej konieczność ponownego zdefiniowania własnej tożsamości, ambicji i relacji z innymi. Film z lekkością i autoironią ukazuje doświadczenie kulturowego zderzenia światów - nieustannego dostosowywania się do sprzecznych norm, oczekiwań i wartości narzucanych przez Wschód i Zachód. Tytułowe "dwie góry" stają się metaforą ciężaru tych sprzecznych presji: z jednej strony wolności, indywidualizmu i artystycznego eksperymentu, z drugiej - tradycji, rodziny i lojalności wobec własnych korzeni. Łącząc osobistą perspektywę z uniwersalnym pytaniem o przynależność, film opowiada o migracji nie jako jednorazowym geście, lecz jako nieustannym procesie negocjowania swojego miejsca w zglobalizowanym, a zarazem głęboko spolaryzowanym świecie.

Poetycka opowieść o pamięci, przemijaniu i utracie tego, co wydaje się niezniszczalne. Gdy lodowce Islandii topnieją, a ukochani dziadkowie odchodzą, islandzki pisarz Andri Snær Magnason przekształca swoje bogate archiwum - rodzinne zdjęcia, nagrania, mity i pieśni - w rodzaj kapsuły czasu, mającej zachować to, co ucieka: wspomnienia, rodzinę, czas i wodę. W obliczu nieuchronnych zmian klimatu film łączy osobistą stratę z uniwersalnym pytaniem o przemijanie i sposoby zachowywania wspomnień. To poetyckie spojrzenie na relację między pamięcią międzypokoleniową a historią zaklętą w lodzie.

Niedźwiedź polarny zmuszony jest poruszać się w świecie turystów, strażników przyrody i myśliwych w małej kanadyjskiej miejscowości. Bywa postrzegany jako utrapienie, a granice tego, kto naprawdę należy do wspólnego krajobrazu, stają się niejasne. Churchill w Manitobie, pieszczotliwie nazywane "Światową Stolicą Niedźwiedzi Polarnych", staje się tłem dla filmu, który ukazuje napiętą koegzystencję ludzi i niedźwiedzi. Narracja prowadzona jest oczami inuickiego narratora, którego obserwacje trudno sprowadzić do prostych wniosków. Podważając konwencje tradycyjnych filmów przyrodniczych i stawiając konfrontację ponad moralizowanie, obraz skłania do ponownego przemyślenia roli dzikiej przyrody w roli widowiska.

Amerykańscy bibliotekarze jednoczą siły do walki z zakazywaniem książek, broniąc wolności intelektualnej przed cenzurą w USA.

Podczas wojny w Ukrainie obiecująca bokserka zostaje ratowniczką medyczną, a młoda kobieta zajmuje się usługami kurierskimi, przemycając towary przez linię frontu. Jak w greckiej tragedii, dwaj bracia stają po przeciwnych stronach konfliktu, podczas gdy najmłodszy brat żyje bezpiecznie w rodzinie zastępczej w Stanach Zjednoczonych. Poprzez listy, rozmowy wideo i ciche spotkania film bada przynależność, lojalność narodową i linie podziału, które potrafią przeważyć nawet nad więzami krwi. "Mariinka" ma niemal biblijny wydźwięk, ukazując powolne znikanie miasta oraz wytrwałość tych, którzy kiedyś nazywali je domem.

Emily Harrington podejmuje próbę pobicia rekordu wspinaczkowego na formację skalną El Capitan w Parku Narodowym Yosemite.

Opowieść o Danielu, który po zaginięciu nastoletniego syna przeszukuje głębiny Wisły, rozdarty między obawą przed tragicznym skokiem a nadzieją, że jego syn wciąż żyje.

Do norweskiej rodziny od ponad 20 lat co roku trafia tytułowy "Tajemniczy prezent". Pomimo śledztwa, jej nadawca pozostaje anonimowy. Najmłodsi z rodziny, Edle i Brage, postanawiają raz na zawsze rozwiązać tę zagadkę. Ich poszukiwania sprawiają, że to, co zaczęło się jako zabawna rodzinna przygoda, prowadzi do głębszej, poruszającej historii.

Anna tworzy replikę domu swojej zmarłej przyjaciółki Yo w skali 1 : 3.

Mariann Sæther, światowej klasy kajakarka ekstremalna, dwukrotna mistrzyni świata i matka dwójki dzieci decyduje się na nie lada wyczyn - pokonanie słynnego wodospadu Aldeyjarfoss na Islandii.

Historia tego, co działo się po przełamaniu kulturowego milczenia wokół przemocy dzięki ruchowi #MeToo.

Trzy młode Norweżki zakładają blackmetalowy zespół Witch Club Satan. Zanim się obejrzą, zaczynają grać na największych międzynarodowych festiwalach. Figura czarownicy - symbol przemocy i kontroli nad kobiecym ciałem splata osobiste doświadczenia z pamięcią zbiorową, tworząc transową opowieść o wstydzie, oporze i emancypacji. Narrację filmu budują rytuały, gesty, głos i cielesna obecność bohaterek. Film łączy sztuki wizualne, choreografię i pracę z głosem. Nikoline, Victoria i Johana zakładają zespół, mimo że żadna z nich tak naprawdę nie potrafi grać na instrumentach. To jednak nie ma znaczenia - chcą wykrzyczeć swój sprzeciw wobec patriarchatu. Kamera towarzyszy procesowi odzyskiwania sprawczości i kontroli nad własną narracją. Film nie opowiada historii w klasyczny sposób, lecz buduje przestrzeń, w której prywatne doświadczenie przechodzi w polityczny akt sprzeciwu.

Destrukcyjna męskość rozprzestrzenia się na całym świecie, ograniczając szanse zarówno kobiet, jak i ludzi w ogóle. Konfrontując się z "manosferą" i wystawiając się na jej wpływ, Hampus Linder analizuje i podważa dominujące normy męskości.

Gara i jej 13-letnia córka Nada stają w obronie górskich terenów przeznaczonych na poligon wojskowy.

Znamię, które rzekomo przynosi nieszczęście, jest bodźcem zmuszającym Chinkę do zmierzenia się z tradycją, chorobą oraz kruchymi więzami miłości i rodziny.

Silne pragnienie macierzyństwa i narastająca presja ze strony najbliższych popychają Alejandrę do desperackiego kroku - zaczyna udawać, że jest w ciąży. Niewinne kłamstwo szybko przeradza się w coraz bardziej skomplikowaną mistyfikację, którą przez wiele miesięcy musi podtrzymywać przed mężem i rodziną. Z każdym dniem Alejandra coraz głębiej pogrąża się w świecie pozorów, który stopniowo zaczyna przejmować kontrolę nad jej życiem. Gdy napięcie rośnie, a rzeczywistość wymyka się spod kontroli, bohaterka staje przed decyzją, która zaciera granicę między prywatną tajemnicą a publicznym skandalem. Film jest poruszającym portretem kobiety uwięzionej w sieci własnych kłamstw, a zarazem opowieścią o samotności, presji społecznej i desperackiej potrzebie spełnienia marzenia o macierzyństwie.

Film, powstały w ciągu dekady podróży reżysera po świecie, ukazuje historię nieustannie zmieniających się rekordzistów - najstarszych osób na Ziemi. Portret długowieczności staje się refleksją nad upływem czasu, przypadkowością losu i radością ze smakowania życia. Wraz z kolejnymi spotkaniami reżysera z najstarszymi ludźmi na naszej planecie, jego fascynacja tytułem splata się z osobistym doświadczeniem lat, radości i trudów życia. Film łączy humor, ciepło i odrobinę melancholii, oferując głębokie i zabawne spojrzenie na sztukę bycia żywym - pełne ironii, szczerości i formalnej lekkości.

W sierpniu 2022 roku Salman Rushdie został brutalnie zaatakowany na scenie, otrzymując piętnaście ciosów nożem. Film jest poruszającym studium jego fizycznej i duchowej regeneracji oraz opowieścią o sile twórcy, dla którego pisanie pozostaje aktem oporu. Rushdie prowadzi widza przez historię swojej kariery, kulisy warsztatu pisarskiego i kulturowy ciężar własnej twórczości. Mierzy się z pytaniami o przemoc, przebaczenie i wolność ekspresji, które dziś wybrzmiewają z wyjątkową mocą. Istotnym elementem filmu jest narracja oparta na pamiętniku z 2024 roku, "Nóż. Rozważania po próbie zabójstwa", wykorzystana w sposób przejmujący i poetycki. Kulminacją tej opowieści jest powrót autora po roku na miejsce zamachu i słowa: "Stoję w miejscu, w którym upadłem" - gest, który staje się symbolem odwagi, pamięci i niezłomności.