Jako fan ceniący twórczość Pac'a od 20 lat, w pierwszej połowie wyrobiłem sobie opinię, że ten film to zsentymentalizowane, ckliwe, suche i wybielone psie ekskrementy, które w drugiej połowie zdały się wychodzić dostojnie z ostatniej hałdy śniegu wraz pierwszymi, wiosennymi promieniami słońca. Jednak łajno będzie zawsze łajnem, if you know what I mean. Tupac nie był dobrym człowiekiem, zatem przestańcie robić z niego boga. Co najwyżej boga rapu. Prawdziwa biografia wskazywałaby na wszechstronność, a raczej na mnogość jego charakteru i kreatywności, na jego buntowniczość, złość, walkę z systemem i przede wszystkim jego złe strony - prawdę. Zresztą, co ja gadam? Jak gość, który nazywa się Benny Boom może nakręcić dobry film, tym bardziej z aktorem w roli głównej, który ma twarz 12-latka? Czemu film o Rayu Charlsie mógł się udać, a główną rolę zagrał Jamie Foxx podczas gdy Paca zagrał jakiś Szymek spod siódemki?