Dao Opinie

plakat filmu Dao

6

Granice dokumentu i fikcji zacierają się, życie i śmierć przenikają się, wesele i pogrzeb są bardzo podobne. Mistyczny film, z ciekawymi momentami przedstawiającymi kulturę Gwinei Bissau – tylko dlaczego taki długi? Gdybym oglądał go w kinie, myslę że inaczej bym go odebrał (lepiej). W kinie takie filmy mogą porwać, w domu nie.

kundziar1

4

nie lubię oglądać filmów z wesel

Tomato_filmweb

7

Ślub i pogrzeb to jedno i to samo czasami….

Wiecznie_niezadowolona

Wiecznie Niezadowolona

4

Jedno wesele i jeden pogrzeb razem trwają trzy godziny. Koncepcja mi się podoba. Taki to trochę mockument, trochę fabuła, trochę naprawdę, trochę życie, trochę ściema. Niestety - wszystkiego jest tu trochę, a historii nie ma w ogóle. Ładnie się patrzy na te rodzajowe scenki rodzinne, ciekawie się słucha rozmów o kolonializmie, o roli kobiet, o roli małżeństwa, o tradycji i kulturze i korzeniach bohaterów. Przez cały film (185 minut) zastanawiałam się, czy on mógłby trwać krócej, no i chyba nie mógł, ale powinien. Uważam, że trzygodzinny strumień filmu powinien mieć jednak jakieś ramy, w których się dzieje to, co widzimy na ekranie i musi nas dokądś prowadzić, albo chociaż kierować. A tak, trochę rodzinny dramat, a trochę kobieta na krańcu świata.

kretoszczur

8

W świecie, w którym wszystko staje się globalną wioską, kultury, zwyczaje i religia wzajemnie się przenikają a granice w zasadzie nie istnieją, tożsamość jest nie tyle zmienna, co rozmyta. Czynnikiem, który ma moc ukorzenienia i ugruntowania stają się rytuały. To one tworzą wspólnotowość, dają poczucie bliskości i przynależności. Wspólne przeżywanie ważnych dla społeczności chwil staje się niezbędnym warunkiem przetrwania. Imigracja jest nie tylko wyzwaniem społecznym i kulturowym, ale przede wszystkim wewnętrznym - bycie tu, a należenie tam musi być ogromnie trudne. Kotwicą jest rytuał i wspólnota. "Dao" pięknie o tym opowiada.

nevamarja

4

Não! Pozująca na dokument inscenizacja francuskiego wesela zanurzonego w tradycji i rytuałach z Gwinei Bissau zestawiona z wcześniejszą bissauską ceremonią upamiętnienia zmarłego. Nie cierpię wesel. Filmowe znoszę tylko pod warunkiem, że mają fabułę i przemyślany montaż. Tu tego nie ma. Przy okazji, wielkie dzięki, Nowe Horyzonty, za pierdyliard bezsensownych triggerów przy każdym filmie i brak informacji o zabijaniu zwierząt w tym. 4/10

pointless

5

Utopie wspólnoty - dryfowanie między Afryką a Europą, dokumentem a fikcją, kolonialną przeszłością a lękami teraźniejszości, codzienną przemocą a chwilami braterstwa. Kechiche robił to jednak lepiej. Koncepcyjnie ciekawe, ale zatrzymuje się na powierzchni niekończących się ujęć wesela i rytuałów. A gdyby tak Gomis - tak jak Wiseman - pozwolił swoim bohaterom więcej mówić? Do tego okropny cyfrowy obraz, ale na to już chyba nikt nie zwraca uwagi.

rotusek

6

Friz & Wersow. Miłość w czasach online wersja arthouse’owa. Muzyka wybitna.

juliuszkorczynski

Juliusz Korczyński

6

kończcie flaszkę i do domu

asiamichalowska

Asia Michalowska

5

jakbym oglądała rodzinne kasety senegalskich scen obyczajowych

Lukasz_Broda

8

Kino antropologiczne, rozpięte między dwoma światami - Europą i Afryką, młodymi i starymi. Gomis prowadzi do złączenia tych przestrzeni w nieustannym ciągu rytuałów, tańców, śpiewów, wyznań i rozmów. Odsłonięcie wyłomów w międzyludzkich więziach oraz ciągłych napięć społecznych i historycznych odziera całą folklorystyczną otoczkę z jej mistycznych właściwości, jak i wyobrażeń o kulturze, która spaja ludzi w bliższą wspólnotę.

H0926

8

michalgoralczyk

Michał Góralczyk

5

Ciekawy sposób na pokazanie senegalskiej kultury, ale jako całość raczej nie porywa.

Boogie096

Łukasz Klawunn

7

NH 2026. Jest w tym filmie wszystko co uwielbiam w eksperymentach filmowych. Jedynym problemem przy tak jednostajnej formule może być metraż, który jest jednak potężny.

aga_bu_n

6

Doceniam. Ciekawy zabieg reżyserowanego dokumentu, z metanarracją, z mieszaniem autentyczności i fikcji. Akcentuje wątek kobiecej emancypacji i historyczną perspektywę ponad różnice kulturowe. Bardzo fajne wykorzystanie muzyki jazzowej w tle. Są sceny kapitalne, ale film zdecydowanie za długi. {NH26/Fale}

Romida

6

Jakby ktoś szukał pomysłów na moją stypę, to tu znajdzie trochę inspiracji :]] (pomijając ofiary ze zwierząt) (6,6

Michał Badowski

3

Czułem się jak ten gość na weselu, co nikogo nie zna i musi udawać, że dobrze się bawi. Sam metraż przy wybranej formie niemiłosiernie męczy, a jeszcze nie ma tam miejsca na jakiekolwiek zainteresowanie się tymi bohaterami, bo ślizga się to wszystko po powierzchni.

Matt03

5

Doceniam organiczność w sposobie pokazania kultury, ale relacje między bohaterami są totalnie nieangażujące, a sam film można by spokojnie skrócić o połowę.

Surhin

4

Nic nie uzasadnia tego metrażu.

JamJakub

Jakub Balcerzak

8

diop zrobiłaby taki film, gdyby umiała, aczkolwiek kusi nieraz wrzucić go do wora grafomańskich palimpsestów

crimson_king

Tomasz Raczkowski

6

Naprawdę ciekawa hybryda formalna, wciąga w mikrokosmos rodzinno-polityczny, frapuje metafizycznymi sprzężeniami, porywa momentami etnograficznych zbliżeń. Równocześnie rozjeżdża się narracyjnie, przez trzy godziny trochę błądzi i irytuje wstawkami wyrywającymi widza z dwóch równoległych obrzędów.

Buka

6

Nowe Horyzonty 2026 online - do pewnego momentu było to nawet fabularnie interesujące. Po półtorej godzinie film wchodzi jednak w etap nieustannej, egzotycznej zabawy, tańca, bębnów i tu już było czuć przesadę w metrażu.

YoGi_11

4

Wyluzowani ci weselnicy ;)

Klaudia Kantarowska

6

Cesarz225

7

Berlinale 2026 #5

1
2

plakat filmu Lalka

Lalka

plakat filmu Resident Evil

Resident Evil

plakat filmu Małe rzeczy

Małe rzeczy