Dark Water Pressbooks

Atrakcyjna rozwódka Yoshimi Matsubara walczy o prawo do sprawowania opieki nad swoją pięcioletnią córką, z którą mieszka w ponurym, wilgotnym budynku w Tokio. Niepewna siebie i niespokojna o przyszłość swoją i córki Yoshimi zaczyna być nękana wizjami cieknącej po ścianach wody oraz dziewczynki, która zaginęła w tym budynku kilka lat wcześniej w tajemniczych okolicznościach. Yoshimi rozpaczliwie stara się zapanować nad swoim strachem dla dobra córki, ale przerażające wizje zaczynają układać się w sensowną całość. Ostatecznie Yoshimi musi stawić czoła swoim najgorszym lękom.

Powieść Dark Water Koji Suzuki to niezwykle błyskotliwy współczesny horror, klasycznie napisany, który w znakomity sposób buduje grozę. Autor łączy w nim ze sobą dwa elementy niezbędne człowiekowi do życia: wodę i tak zwaną "przestrzeń życiową", czyli mieszkanie w bloku. Czytając tę powieść czułem narastający niepokój, a następnie wszechogarniającą grozę (...) Przenosząc tę historię na ekran zamierzałem wywołać w widzach niepewność co do ich własnych uczuć. W tym filmie odzwierciedlone są wszystkie moje doświadczenia nabyte podczas realizacji trzech filmów grozy. Jeżeli zaś główny motyw tego filmu - odwieczny związek matki i jej dziecka - pozostanie w umysłach widzów po wyjściu z kina, będzie to dla mnie olbrzymie osiągnięcie. Hideo Nakata

Zwyczajne H2O rzadko bywa tak demoniczne i przerażające jak w filmie "Dark Water", najnowszym dziele japońskiego mistrza thrillerów psychologicznych, Hideo Nakaty (...) To prawdziwy, klasyczny dreszczowiec. Nakata dawkuje grozę z chłodną precyzją, aż do końcowej sceny na dachu, równie przerażającej jak słynna sekwencja z telewizorem w "The Ring Krąg" (...) Woda - metafora uśpionego zła - jest w tym filmie wszechobecna i ma różne odcienie. Po tym filmie nikt z was nie zostawi w wannie odkręconych kurków. Variety.com Dark Water to wciągający, fascynujący dreszczowiec. Opowiada o odwiecznych lękach i bólu porzucenia. LA Times Film Dark Water jest dwuznaczny; nie wiemy czy przerażające wizje są rzeczywiste, czy też są to symptomy postępującej choroby umysłowej głównej bohaterki. Oficjalny pressbook Festiwalu Filmowego w Melbourne.