najlepszy film ekspresjonizmu niemieckiego, jedno z genialniejszych studiów paranoi w historii kina. powala scenografia i zaskakujące zakończenie (choć doczepionewbrew pierwotnym zamierzeniom twórców - którzy chcieli raczej położyć nacisk na polityczną metaforę).
no i genialny Cezar!!! i scena, w której sie budzi.