Film bardzo dobry. Pomysł "gry" genialny. W filmie nie ma żadnych nieścisłości co do systemu całej gry (wiadomo można się uczepić np. dziur po pociskach), bardzo mało przewidywalny, wciągający. i w ogóle można by tak wymieniać, aż dochodzimy do zakończenia. No ku*wa. Co to ma być ja się pytam? Film od początku z każdą sekundą wciąga Cie coraz to głębiej w świat "gry", zaczynasz w niej żyć, snuć plany jak można to rozwiązać, uniknąć, wydostać się. Po prostu zaczynasz grać w tym filmie tyle że we własnej głowie. I co? Patrzysz się przez moment i w sumie nie jesteś pewien czy przełączyłeś film. Czar całej "gry" pryska.

Dość wrażliwy temat. Niektórzy doszukują się jakiś ukrytych znaczeń, metafor... CO?! Czego tu szukać przecież koleś chciał się zabić, a to było tylko jego przyjęcie urodzinowe. PROSTE! (jak by ktoś się nie domyślił to była ironia). Po czymś takim poszedłbym do więzienia za zamordowanie brata gołymi rękoma. Albo nie. Prędzej do psychiatryka gdzie resztę życia spędziłbym patrząc się w sufit.

Moim zdaniem brak pomysłu na zakończenie bardzo dobrego filmu. Koniec - PORAŻKA.