Grizzly Man Pressbooks

Wykorzystując materiał filmowy zmarłego i kilka wywiadów, Werner Herzog stworzył w Grizzly man pasjonujący, jedyny w swoim rodzaju film. To podróż do jądra ciemności. To jeden z najlepszych filmów o przyrodzie, jakie kiedykolwiek zrobiono ? błyskotliwy i poetycki obraz o udręczonym, ale szczęśliwym człowieku wciągniętym w kontrowersyjną i prowokacyjną medytację na temat ludzkiego romansu z mitem natury i niewinności. Timothy Treadwell, doskonale znany obrońca niedźwiedzi grizzly, podróżujący z wykładami na ich temat, zginął w październiku 2003 roku. Został zabity i częściowo pożarty razem z jego dziewczyną Amie Huguenard przez niedźwiedzia grizzly w Parku Narodowym Katmai na Alasce. Herzog zdobył dostęp do 100 godzin materiału filmowego, jaki stworzył Treadwell przez ponad 13 sezonów, jakie spędził pośród niedźwiedzi na archipelagu Kodiak. Treadwell nie miał broni i wcielił się w rolę przyjaciela i obrońcy tych okrutnych i dzikich zwierząt. Nadał im imiona i, ignorując ekspertów, sportretował niedźwiedzie w książce i swych wykładach dla dzieci jako kudłate stworzenia. Herzog traktuje Treadwella jako kolegę po fachu. W materiale nakręconym przez Treadwella znajduje prawdziwie filmowe piękno: ?Odkryłem film o ludzkich uniesieniach i ogromnym wewnętrznym rozdarciu: tak jakby było w nim pragnienie, żeby znieść granice swego człowieczeństwa i połączyć się z niedźwiedziami?. Herzog bada korzenie tego pragnienia przemiany w dzikie zwierzę. Wywiady i materiał filmowy pokazują, że dla Treadwella było to zarazem doświadczenie mistyczne i pragnienie ucieczki od społeczeństwa, do którego nie pasował. Najpierw nie udała mu się kariera w Hollywood (ponoć Woody Harrelson był lepszy w castingu do roli w ?Cheers?), potem popadał w uzależnienie od narkotyków i alkoholu. W końcu odkrył krainę niedźwiedzi. Stojąc przed precyzyjnie ustawioną kamerą, podczas, gdy niedźwiedzie pasą się lub łowią ryby w pobliżu, Treadwell wysokim i nadmiernie podnieconym głosem rozpływa się nad swoją miłością do dzikich zwierząt i wychwala cnoty niedźwiedziego życia. Autochtoni i naukowcy słusznie skarżą się Herzogowi, że Treadwell przekroczył niewidzialną granicę, wytyczoną pomiędzy ludźmi a niedźwiedziami grizzly przed wiekami i że ?uspołecznienie? tych drapieżników zniwelowało u nich naturalny strach przed człowiekiem. Jeden nawet utrzymuje, że kłusownictwo nigdy nie było poważnym zagrożeniem dla alaskańskich niedźwiedzi grizzli. A jednak Treadwell osiągnął zadowolenie i pewien spokój w niedźwiedziej społeczności (podobno zabił go niedźwiedź, którego nie znał). Życie w dziczy umożliwiło mu zlekceważenie cywilizacji. To był jego sposób na bunt przeciwko społeczeństwu i stworzenie fikcji na swój własny temat. Udawał, że jest Australijczykiem, podczas gdy naprawdę pochodził z Nowego Jorku. W filmie, którego nigdy nie udało mu się zrealizować, chciał sportretować siebie jako samotnika w puszczy, chociaż w rzeczywistości często miewał kobiece towarzystwo. Urobił siebie w grizzly mana, pół-niedźwiedzia, pół-człowieka, który wyraźnie faworyzował swą zwierzęcą stronę. Narracja Herzoga jest wnikliwa i liryczna, choć także mocno osadzona w rzeczywistości. Broni się on przed wciągnięciem w mit szlachetności i niewinności zwierząt. Widzi raczej królestwo natury wypełnione chaosem i przemocą. Herzog przez cała swą karierę zajmował się portretowaniem ludzkich obsesji. Timothy Treadwell jest jego punktem dojścia. . Opracowano na podstawie artykułu Kirka Honeycutta w Hollywood Reporter

1. Niedźwiedź grizzly jest wielkim drapieżnikiem, wyróżniającym się spośród niedźwiedzi brunatnych garbem, który ma na grzbiecie, i specyficznym, wklęsłym profilem pyska oraz długimi pazurami o długości ludzkiego palca. 2. Sierść na grzbiecie niedźwiedzi grizzly często ma białe koniuszki, co nadaje niedźwiedziom specyficzny posiwiały wygląd, stąd nazwa ?grizzly? (?grizzly? to po angielsku siwy). 3. Dorosłe osobniki męskie osiągają wagę do 250 kg, podczas gdy osobniki żeńskie ok. 160 kg. 4. Niedźwiedzie grizzly zamieszkują różnorodne terytoria, od gęstych lasów do podalpejskich łąk i arktycznej tundry. 5. Niedźwiedzie grizzly zapadają w sen zimowy na okres 5-8 miesięcy, w zależności od lokalizacji i zazwyczaj wykopują swoje legowiska na północnych zboczach gór, aby zapewnić sobie zimową kołdrę. 6. Niedźwiedzie grizzly mogą dożyć 30 lat, choć przeciętna długość ich życia to 20-25 lat. 7. Zagrożenia dla niedźwiedzi grizzly: zniszczenie środowiska naturalnego, takie jak wycinka drzew, budowa dróg i eksploracja minerałów; niektóre osobniki są mylone z niedźwiedziami brunatnymi (a na te można polować), do ich zanikania przyczynia się także kłusownictwo. 8. Łacińska nazwa dla niedźwiedzi grizzly ?Ursus arctos horribillis? jest tłumaczony jako ?straszny północny niedźwiedź?.

Wspaniały obraz przyrody, aktywizmu, obsesji i potencjalnego szaleństwa, który można postawić wśród szczytowych osiągnięć Wernera Herzoga. Scott Foundas, VARIETY Grizzly man jest (...) o wiele mocniejszym i bardziej złożonym portretem telewizyjnego narcyzmu niż Tarnation. Michael Atkinson, Village Voice Podróż Treadwella jest nie mniej śmiała i brawurowa niż... poprzednie opowieści Herzoga, i z całą pewnością nie mniej fascynująca. Manohla Dargis, New York Times W pewnym sensie Grizzly man jest szczytowym osiągnięciem przyrodniczego dokumentu, opowiada bowiem w równej mierze o naturze człowieka, jak i naturze zwierząt. David Denby, New Yorker Grizzly man to kawał dobrej historii, i pozostawia nas kiwających głowami w zdumieniu i niedowierzaniu. Robert Denerstein, Denver Rocky Mountain News Herzog prowadzi własną wyprawę, aby poznać niepoznawalne (...). Herzog robi z tego sztukę. Peter Travers, Rolling Stone Tym, co powoduje, że Grizzly man jest filmem niezwykłym, są taśmy, które z początku zdają się pokazywać człowieka żyjącego spokojnie w otoczeniu przyrody, lecz potem odkrywają zadziwiająco delikatny stan umysłu tego człowieka i jego osobowości. Tom Long, Detroit News Grizzly man to pozostający w pamięci i fascynujący portret tego, co warto jest pokazywać: zajadłości natury, arogancji ludzkich dążeń, i granicy między ostatecznym poświęceniem a szaleństwem. Claudia Puig, USA Today To jednocześnie opowiastka z morałem i hołd złożony życiu na krawędzi psychologicznej przepaści. Bruce Kirkland, JAM! MOVIES Zabawny, smutny, przerażający, filozoficzny, poetycki, a czasami wszystko naraz. Niesamowity kawałek kina. Kevin N. Laforest, Montreal Film Journal Grizzly man jest nie tylko o Timothym Treadwellu; to film o ludzkim zmaganiu, aby zrozumieć i zapanować nad naturą, o wpływie kamery filmowej na społeczeństwo, o wartości dokumentalnych filmów i o samym Herzogu. To fenomenalny film. Pacze Moi, Critical Culture

Prawdziwe nazwisko Werner H. Stipetic. Urodził się w Monachium 5 września 1942 roku. Wyrastał w odosobnionej górskiej wiosce w Bawarii i jako dziecko nigdy nie miał do czynienia z filmami, telewizją, ani telefonami. Gdy miał 14 lat, zaczął swe piesze wędrówki. Mając 17 lat odbył pierwszą rozmowę telefoniczną. Aby wyprodukować swoje pierwsze filmy pracował na nocnej zmianie jako spawacz ? pierwszy film zrobił w 1961 roku, mając 19 lat. Zanim do tego doszło, Herzog był stróżem na parkingu, komiwojażerem, jeźdźcem rodeo, a nawet skoczkiem narciarskim ? od kariery odwiodła go jednak śmierć kolegi z drużyny. Nigdy nie skończył żadnej szkoły filmowej, do żadnej nie uczęszczał - był samoukiem. Już w 1964 r. zdobył nagrodę Carla Mayera za najlepszy scenariusz, na podstawie którego nakręcił w 1967 r. film pt. "Lebenszeichen" ("Sings of life"). Otrzymał nagrodę Bundesfilmpreis za najlepszy debiut. Od tej pory wyprodukował, napisał i wyreżyserował ponad 50 filmów, wydał więcej niż tuzin książek i wyreżyserował równie wiele oper. Herzog występował także w kilku filmach, takich jak Zaka Penna ?Incident at Loch Ness?, Harmony Korine?a ?Julien Donkey-Boy?, Vincenta Warda ?What dreams may come? i Paula Coxa ?Man of flowers?. Film Lesa Blanka ?Burden of dreams? dokumentował powstawanie filmu Herzoga ?Fitzcarraldo?. Herzog wystąpił też w krótkometrażowym filmie Blanka ?Werner Herzog eats his shoe? ? zjedzenie buta przez reżysera było stawką w zakładzie z młodym amerykańskim producentem, Errolem Morrisem o to, iż ten nie skończy swego debiutanckiego filmu. Morris szczęśliwie film wyprodukował, Herzog zaś ugotował i zjadł swojego buta. Herzog i jego filmy zyskały liczne nagrody, w tym Srebrnego Niedźwiedzia w Berlinie, Nagrodę Specjalną Jury w Cannes i kilkanaście niemieckich nagród filmowych. Otrzymał również nagrodę literacką Rausirer Literaturpreis za swój pamiętnik ?Vom Gehen im Eis?. Opisał w nim między innymi swą młodzieńczą podróż do Lotte Eiser. Eiser była jego ulubioną aktorką i gdy zachorowała, Herzog postanowił przejść na piechotę drogę z Monachium do Paryża (przemierzając trasę w linii prostej, z pomocą kompasu) wierząc, że to spowoduje, iż aktorka wyzdrowieje. Tak też się stało. Bohaterami filmów Herzoga są najczęściej jednostki wyalienowane ze społeczeństwa, nadwrażliwe, w różny sposób nieprzeciętne. Wraz z nimi Herzog zapuszcza się w rubieże cywilizacji, eksploruje tereny dzikie i nieoswojone i tam szuka odpowiedzi na pytanie o istotę człowieczeństwa, pokazując swoich bohaterów w sytuacjach ekstremalnych. Wszystko to powoduje, że widzi się w Herzogu spadkobiercę niemieckiego romantyzmu ? ze swym zamiłowaniem do mistycyzmu i skrajności, bezustannie drążącego temat szaleństwa i rzeczy ostatecznych, odwołującego się do skrajnych emocji. W latach 90. reżyser poświęcił się głównie realizacji filmów dokumentalnych. Także za tę część swojej twórczości otrzymał w 2002 roku Smoka Smoków na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Krótkometrażowych i Dokumentalnych. Nie odebrał go jednak osobiście, gdyż przemierzał wtedy na piechotę Tybet.