Polskie Requiem dla snu? Takie porównanie mi się kołatało po głowie w paru momentach oglądania tego filmu. Trochę na wyrost wiem. Przyznam się szczerze, że Rafał Królikowski nieodparcie mi się zawsze będzie kojarzył z Ranczem tak jak Bartosz Żukowski wiadomo z jakim serialem. I przy seansie "Helu" te skojarzenia nie mogły mnie opuścić. Segment filmu rozgrywający się w szpitalu jakoś taki bezpłciowy. Przeciętne postacie. Gdyby to miałoby się rozgrywać tylko w szpitalu to film byłby nijaki. A o dziwo nie był taki. Uwierzyłem w Piotra-narkomana! Czy się zmienił? Czy nie będzie więcej krzywdził ludzi wokoło? To już kwestia domysłów widza. Każdy ma szansę się zmienić, nawet syn. I plus, że nie było jakiegoś cukierkowego zakończenia. 7.5/10