I Swear Opinie

plakat filmu I Swear

berti79

Piotr Bertolassi

8

Niesamowita historia! Jeśli myślisz że masz ciężko w życiu, to obejrzyj ten film i się zastanów. To powinny być Oscary a nie te przereklamowane filmy z fabryki z Los Angeles. Na pewno jeden z filmów roku 2025.

artur_venom

8

Takie produkcje ogląda się serduchem. Inteligentne kino, które wzrusza, uczy, a momentami nawet bawi. Zdecydowanie film warty obejrzenia.

_Biedronek

Oliwier Czerniejewski

9

Dawno nie było tak ważnego filmu

Lukasliw

Łukasz Śliwka

5

To ten typ filmu, który wasze mamy nazywaja "pięknym".

pugilares

8

Kino pełne empatii, doskonale zagrane i zrealizowane.

Geralt90

Latarnik Popkultury

8

Wzorcowy crowd pleaser, który w miejsce memyzacji zespołu Tourette'a wybiera jego humanizację. Ukazuje tragedię odrzucenia i marginalizacji spowodowaną zaburzeniem, a zarazem potrafi złapać dystans i zaskoczyć wybitnym wyczuciem komediowym. Przede wszystkim jednak szczerze wzrusza i ma ogromną wartość dydaktyczną, nawet jeśli zdarzy mu się w kilku momentach przyszantażować nas emocjonalnie. Robert Aramayo za swoją kreację zasłużył na wieczne owacje na stojąco - WIELKA rola.

octstuff23

Leopold OctStaff

9

John by wam ludzie powiedział co on myśli o tych dzisiejszych produkcjach i tym Hollywudzie. To jest Oscar filmowy i życiowy, główna rola najlepsza i nikt według mnie nie ma podjazdu. Film łapie za serducho prostotą i szczerością. Yebac komercyjne gnioty [tik] [tik].

koewa

7

Codzienność człowieka uwięzionego we własnym układzie nerwowym. Zrobiony tak, że można do woli śmiać się z Tourette'a nie wyśmiewając człowieka. Sam Tourett działa tutaj jak sabotażysta sentymentalizmu, choć przyznam, że bywa zbyt ckliwie. Rola Aramayo - zagrać człowieka stale negocjującego z własnym ciałem - mistrzostwo. Może i nie jest to film, który odkrywa nowe lądy. Ale ja czuję się po nim mądrzejsza. Jestem pewna, że poczuje się tak każdy, komu film trafi prosto w miejsce, gdzie mieszkają nasze lęki przed odrzuceniem - bo już tam zostanie. Dla tych, których zdradza własne ciało. I dla wszystkich tych, którzy mieli kiedyś okazję słyszeć, "że coś z nimi nie tak".

Wiflak

5

za dużo przekleństw

Kriss_11

7

1h59 10:31-12:30; Robert Aramayo 8 przez zespól Tourette'a ma tiki nerwowe i klnie jak szewc, co przysparza mu klopotów w codziennym życiu. Prawdziwa historia.

muttyrankz

8

Jedna z tych " feel good" historii, którą warto wziąć na poważnie. Inspirująca, smutna, zabawna, wzruszająca, ale przede wszystkim wydarzyła się na prawdę i w pewnym sensie nadal trwa. Opowiada jak wyboiste i dramatyczne jest życie dotkniętego syndromem Touretta. Póki co najlepszy film w tym temacie jaki widziałem. Nie jest płytki, ckliwy, a tourettowe ranty mogą zaszokować wasze babcie ( czuj się ostrzeżony). Aktorsko Robert Aramayo wypada autentycznie. Szkoły mógłby zabierać dzieci na tego typu, społecznie pożyteczne produkcje zamiast miernot jakimi na ogół są ekranizacje lektur. Nie jeden z nas siedział kiedyś obok osoby w środku transportu publicznego, która nagle zaczyna szczekać pod nosem. Dla mnie nigdy nie było to zabawne, ale od teraz kontekstualnie będzie miało bogatsze tło.

Joanna Kaliszka

8

trudno oceniać filmy, które ogląda się sercem, nie gwiazdkami. i już

sylwiknn

9

Dawno nic tak prawdziwego, dobrego i wzruszającego nie widziałam. A można się też szczerze pośmiać.

Blanche_Dubois_2

10

Ten film jest tak sugestywny jakbyśmy żyli z Johnem Davidsonem pod jednym dachem! Całkowite zanurzenie w świat osób chorych na Tourette'a, bez peryskopu!

Larionov

7

Nie trzeba chyba wspominać jak potrzebny jest to film. Jeśli idzie o realizację, to trzyma poziom pod każdym względem, a szczególnie imponują aktorzy grający główną postać.

kajti__

9

Proste, nieprzekombinowane, ale fantastyczne i rozczulające kino, którego potrzebujemy zdecydowanie więcej (gdyby na napisach końcowych zamiast Oasis poleciałoby Blur może i byłoby 10…)

michalgoralczyk

Michał Góralczyk

8

To bardzo poruszający film, dość surowy i emocjonalny. Fenomenalna rola Roberta Aramayo w roli głównej, wspierana przez BARDZO efektowne, szczere i BARDZO stonowane kreacje Petera Mullana i Maxine Peake.

swirOFF

7

Niby nic specjalnego, bo to wciąż brytyjskie kino w duchu "Billy Elliota", ale jest w tym wszystkim jakaś cząstka autentyczności, szczerości i zwyczajnej wrażliwości na społeczne problemy.

pink_panter

Aleksander Gortych

7

Serce pękło mi kilka razy 💔 Końcówka filmu trochę ckliwa i zbudowana w sztampowy sposób ale chyba i tak liczyłem na zakończenie pozytywna nutą.

ZielonyKokos

8

Dobra herbatka, taka jak lubię, ale łyżeczkę przesłodzona.

marckoza

6

o tym jak ludzie (w Szkocji lat 90tych) nie wiedzieli, że jest zespół Touretta i się dowiedzieli, chyba każdy w życiu widział podobny film (główny bohater nawet przypomina trochę Ogrodnika w Chce się żyć) więc wiadomo, schematy, ale jak to jest dobrze zagrane, z pomysłem (angielski humor, świetne plakaty i tytuł, błagam Polskę niech go nie tłumaczy) to zawsze się dobrze ogląda (choć pod koniec to już ultrasłodzenie), takie heartwarming, czy BAFTA dla Aramayo zasłużona? Plemons z Hawkiem na pewno lepsi, ale takie role, nawet zagrane "bez szału", zawsze dobrze się sprzedają, filmy zresztą też

Dionizos13

8

"The most powerful support is education, understanding and acceptance".

Marek487

10

Academy award. Nie ma w tym filmie NIC, czemu możnaby zarzucić bycie złym. Niespotykane jak idealni w swoich rolach są wszyscy aktorzy, wymaksowany dobór niczym w Adolescence. Wyłapałem różne style kręcenia, od mocno jaskrawych ujęć niczym z początków lat 2000, przez minimalne brązowienie typowe do lat 80' i co najciekawsze przepięknych kinematycznych scen, siedzi mi w głowie zwłaszcza kolorystyka przy płynięciu w rzece. Twórcy pokazują, że potrafią, co tylko chcą, a sposób, w jaki coś pokazują nie jest wcale przypadkowy. Nawet miałem taką chwilkę, że czemu ja tu vibe the Crown czuję i się od razu wyjaśniło. Scenariusz piękny, emocje przekazywane ewidentnie selekcjonowane. Zobaczyłem, że czy dzieje się dobrze czy źle, John zawsze reaguje przytomnie, są to bardzo różne emocje, nie na jedno kopyto, adekwatne do sytuacji - za wyjątkiem jednej krótkiej sceny i to mnie rozbiło. Nie widzę podstaw, żeby gdziekolwiek odejmować chociaż ułamek punktu z tej dziesiątki, tutaj nie da się lepiej.

ridah

Marian Koniuszko

7

Pozytywny, przyjemny, edukuje i kilka razy się uśmiałem. 7,5

robbob

Robert Rowerowy

9

Znakomity film pod każdym względem.

1
2
3
...
6

plakat filmu Unabomber

Unabomber

plakat filmu The Love Hypothesis

The Love Hypothesis

plakat filmu W sieci zła

W sieci zła

Zobacz popularne na VOD