Punktem wyjścia jest kameralny, rytmiczny poemat dźwiękowy w dialekcie wiedeńskim, napisany i wygłoszony przez legendarnego artystę awangardowego Gerharda Rühma; dzieło to łączy abstrakcyjne malarstwo fotograficzne z formą "spoken word". Połączenie eksperymentalnej warstwy dźwiękowej i płynnych obrazów tworzy wrażenie zarazem przytulne, jak i głęboko surrealistyczne.