Dobry, japoński horror, choć wersja kinowa z 2003 roku podobała mi się znacznie bardziej, choć być może dlatego, że był to jeden z pierwszych horrorów jakie obejrzałem. Wersja telewizyjna zaś podobnie jak nowsze części przedstawia historie kilku bohaterów, dla których tragicznie kończy się ciążąca nad nimi tytułowa klątwa Ju-On. Każda z nich kończy się w bardzo dobry sposób strasząc widza, dlatego też takie momenty, w których możemy się przerazić, można policzyć, licząc po prostu liczbę tych kolejnych historii. Są one zrealizowane, w świetny sposób. Cały film ma świetny klimat, co zawsze uwielbiałem w tych azjatyckich horrorów. "Ześlizgująca się" ze schodów Kayako czy Toshio potrafią skutecznie przerazić widza. Dodajmy do tego jeszcze świetne dźwięki, gdyż również one same potrafią nawet przestraszyć. Z kolei dla widza może być to film nieco zaplątany, a to przez to, że epizody nie są ułożone chronologicznie. Poza tym w zakończeniu reżyser Shimizu poszedł nieco na łatwiznę a horror jest trochę za krótki (70 minut). Najważniejsze jednak aby poczuć ten świetny klimat. Moja ocena: 7/10.