Bohater morderca koduje w pamięci obrazy, aby dokonać rekonstrukcji zbrodni. Jest to próba kontemplacji obiektów rzeczywistych (tzn. tu i teraz) tak odmiennych od zniekształconych obrazów jego pamięci. Materia, która go otacza, którą tak dobrze zna, jest odrealniona, nie do poznania. Brak mu kryteriów, które pozwoliłyby na identyfikację i... Bohater morderca koduje w pamięci obrazy, aby dokonać rekonstrukcji zbrodni. Jest to próba kontemplacji obiektów rzeczywistych (tzn. tu i teraz) tak odmiennych od zniekształconych obrazów jego pamięci. Materia, która go otacza, którą tak dobrze zna, jest odrealniona, nie do poznania. Brak mu kryteriów, które pozwoliłyby na identyfikację i oddzielenie obrazu psychicznego od obrazu rzeczywistego. W dalszej kolejności, powoli, fragmenty obrazów zaczynają układać się w logiczną całość, gdzie morderca okazuje się jednocześnie ofiarą. czytaj dalej