Klaps

Ze zbioru przypadkowych, nieudanych i odrzuconych materiałów do "Blizny", swego kinowego debiutu, Kieślowski ułożył na stole montażowym oryginalny reportaż z planu filmowego. Większość wykorzystanych fragmentów taśmy filmowej stanowią ujęcia, na których klapser podaje sygnał dźwiękowcowi, niezbędny przy późniejszej synchronizacji zapisu... Ze zbioru przypadkowych, nieudanych i odrzuconych materiałów do "Blizny", swego kinowego debiutu, Kieślowski ułożył na stole montażowym oryginalny reportaż z planu filmowego. Większość wykorzystanych fragmentów taśmy filmowej stanowią ujęcia, na których klapser podaje sygnał dźwiękowcowi, niezbędny przy późniejszej synchronizacji zapisu obrazu i dźwięku. Są tu także fragmenty nieudanych ujęć (wystraszony uderzeniem klapsa pies umyka sprzed kamery, aktor myli kwestię), bądź takich, które nie weszły do ostatecznej wersji "Blizny" (na klapsie widoczny jest jeszcze roboczy tytuł filmu "Nasz człowiek"). Słychać nawoływania asystentów, widać jak na dźwięk klapsa aktor zaczyna grać - udaje śmiech, za każdym dublem tak samo i za każdym równie naturalnie. Kieślowski, jakby mimochodem, odkrywa kulisy realizacji filmu: pokazuje, jak jedno ujęcie realizowane jest z kilku ustawień kamery, ujawnia sekrety pracy aktora, czy asystenta, który w odpowiednim momencie daje sygnał, by samochód, stojący poza polem widzenia kamery, ruszył. czytaj dalej