Klimaty Opisy

Klimaty, intymna opowieść o rozpadzie pewnego związku, na ubiegłorocznym festiwalu filmowym w Cannes zebrała zachwycone opinie publiczności oraz mediów i została wyróżniona nagrodą FIPRESCI. Międzynarodowa krytyka była pod wrażeniem przenikliwości i autentyzmu, z jaką turecki reżyser, Nuri Bilge Ceylan, opowiada o uczuciach i stawiała go obok dwóch wielkich mistrzów emocji - Ingmara Bergmana i Michelangelo Antonioniego.
Bohaterowie Klimatów znajdują się w bardzo bolesnym, ale też istotnym momencie wspólnego życia - tuż przed rozstaniem. Jesteśmy świadkami zmiennych ?klimatów?, z których zbudowany był ich związek. Jest tu zniechęcenie, wypalenie, zazdrość, pożądanie i tęsknota ? wszystko to ukazane praktycznie bez słów, wyłącznie poprzez obraz filmowy.
[opis dystrybutora]

Historia miłości pewnej pary, która dochodzi do momentu rozstania. Dokładnie widać ich kolejne, ale tak bardzo zmienne "klimaty" związku, które kiedyś tworzył związek. Można tu zaobserwować pożądanie, tęsknotę, zniechęcenie, zazdrość, a nawet wypalenie. Całość to w zasadzie tylko obrazy ich życia, bez słów.

Najciekawszą, ale i w jakiś sposób niepokojącą stroną Klimatów jest fakt, że to właśnie sam reżyser wraz ze swoją młodą żoną grają parę przeżywającą kryzys. Ceylan bawi się cienką granicą pomiędzy rzeczywistością i fikcją - film w dużej części zrealizowany jest w jego prywatnym mieszkaniu, pośród jego rodzinnych zdjęć. Jednak, jak mówi twórca, nie jest to po prostu film autobiograficzny. Ceylan, jak sam wyznaje, pragnął jedynie pokazać, że wydarzenia pokazane w filmie są niezwykle bliskie rzeczywistości i mogą stać się codziennością każdego związku.. Nuri Bilge Ceylan, już w swoich poprzednich filmach, szczególnie w obsypanym nagrodami Uzaku, udowodnił, że jak nikt potrafi mówić o samotności, również o samotności u boku bliskich. Klimaty stanowią intensywny, choć również bardzo subtelny portret egzystencjalnej alienacji i za pomocą obrazów dobitnie wyrażają to, co inni umieją powiedzieć jedynie za pośrednictwem słów. Film Ceylana zbliża się do naturalnego rytmu życia, znaczenia często wyrażane są poprzez ciszę, dygresje, czasem w krępujący sposób śmieszne, czasem - niezwykle wzruszające.
[opis dystrybutora]

Isa, nauczyciel uniwersytecki i Bahar, swego czasu jego studentka, a teraz telewizyjna scenograf, przeżywają kryzys ich związku. Podczas wakacji, które spędzają razem na południu Turcji, postanawiają się rozstać. Isa wraca sam do Istambułu i zaczyna się spotykać ze swoją dawną miłością ? Serap. Ta pewnego dnia wyznaje, że słyszała, iż Bahar wyjechała do wschodniej Turcji. Isa jedzie za nią do ośnieżonej krainy i nieustannie śledzi ją na planie programu, nad którym pracuje. Kiedy byli kochankowie spotykają się, Bahar, nawet po paru drinkach, zachowuje się wobec Isy lekceważąco. Jednak kiedy mężczyzna podgląda dziewczynę z ukrycia, może zobaczyć jak ta wybucha histerycznym płaczem. Isa proponuje, aby zaczęli wszystko od nowa, ale Bahar odmawia. Isa, pozostawiony samemu sobie, błąka się po okolicy i fotografuje ruiny. Jednak w nocy Bahar zjawia się w jego pokoju - byli kochankowie znów leżą razem w jednym łóżku. Następnego ranka Isa leci do Istambułu, a Bahar wraca na plan filmowy. Prace ekipy zakłóca dźwięk samolotu ponad ich głowami.

[opis dystrybutora]

Isa, profesor w średnim wieku, i jego dziewczyna, dużo młodsza telewizyjna producentka Bahar, spędzają upalne wakacje na wybrzeżu. Przeżywają w swoim związku poważny kryzys. Po powrocie do Stambułu Isa kontynuuje gorący romans z poprzednią kochanką. Jednak kiedy dowiaduje się , że Bahar wyjechała z miasta, by pracować na ośnieżonym wschodzie kraju, jedzie by ją odzyskać.