Kontrolerzy /film/Kontrolerzy-2003-120033 2003 Melancholia y2k w ciepłym blasku latarni. Początek listy to definiujące gatunek klasyki - "Nocna trylogia" Lyncha jako obraz mrocznej ezoteryki oraz nocne etiudy Jima Jarmuscha składające się na Noc na ziemi i Mystery Train. Następnie znajdują się samodzielne perełki skąpane w światłach miasta po zmroku: Bill Murray próbuje zapełnić czymś bezsenność w Tokio; budapeszckie metro wypluwa projekcje swoich koszmarów; ktoś w Klubie Exotica próbuje znaleźć odrobinę ciepła w obcych oczach; Petr Zelenka próbuje stworzyć praską Noc na ziemi; Olaf Lubaszenko zapija pustkę wewnętrzną, a Gina McKee szuka swojego miejsca we własnym życiu. Do tego dwa klasyki z pogranicza snu i jawy - Big Lebowski i ostatni film Kubricka. Zaraz potem następuje zmiana scenerii i nocny spleen przenosi się na ulice Tajpej i Hongkongu. Jest to alternatywa dla miast zachodu, wedle której noc, jak czarna dziura, pochłania bohaterów, nie mogących wrócić do jasnego, przejrzystego życia. Na ulice Tokio zabiera widza też Gaspar Noe, otwierając sekcję trzech dreszczowców, ukazujących noc jako czas przemocy, strachu i bezprawia. Kolejne pozycje zajmują filmy nowoczesne, nakręcone w duchu drugiego dziesięciolecia XXI wieku. Jest tu miejsce na dwa bardzo ciepłe melodramaty - Noce z Teodorem i Dobrzy nieznajomi. Znajduje się tu też film bardzo ważny, wielowarstwowy i trudny obraz Larsa von Triera o nocy, która może być tą pierwszą albo ostatnią. Poza tym arcygenialna etiuda Jarmuscha i mumblecorowy Shithouse stanowiący pewnego rodzaju łącznik z kolejną sekcją. Sekcja rave'owa z ważnym polskim akcentem przechodzi w zaskakująco skomponowany zbiór pt. Noc degenerująca, który pokazuje niszczący i odcinający wpływ nocnego życia na człowieka. Dwa filmy z lat 50' i dwa z okolic przełomu milenium pokazują, jak jednakowe, pomimo czasu, pozostają pokusy świata cienia. Następnie Frantic - film niezwykły, nieodgadniony, jedyny w swoim rodzaju. Ostatnia sekcja, rozpoczynająca się od arcydzieła Zurliniego, to nieco sentymentalne spojrzenie na i samotność, która najbardziej doskwiera właśnie nocą. Delon, Cybulski, Mastroiani, Wilhelmi i Łapicki tworzą wspaniały kolaż twarzy zobojętniałych, smutnych i beznadziejnych, szukających w zmroku pocieszenia. Kolejność chronologiczna. Ostatnia aktualizacja: listopad 2025 Nie jest to kompletny ranking moich ulubionych filmów. Gdyby tak było, wtedy ta strona liczyłaby sobie jakieś 250 pozycji. Nie wszystkie jednak oglądałem chociaż raz w ciągu ostatnich 10 lat, dlatego nie mogłem zrobić kompletnego zestawienia. W takiej sytuacji odpuściłem w ogóle robienie rankingu, zamiast tego zrobiłem listę chronologiczną. To oznacza więc, że na liście brakuje takich produkcji, jak: Wszyscy jesteśmy mordercami, Kuzyni, Lawrence z Arabii, Kobieta-diabeł, Ja gorę!, Wojna i pokój, Diner, Wymiar dialogu, Seksmisja, Bez końca, Idź i patrz, Na srebrnym globie, Creature Comforts, Równowaga, Wszyscy mają się dobrze, Pole, Funky Monks, Ścigany, Spaleni słońcem, Wrony, Morderstwo pierwszego stopnia, Korytarz, Porachunki, Człowiek z księżyca, Tytus Andronikus… A to tylko z XX wieku! Roczniki bez reprezentanta – 26 (roku 1920 i wcześniejszych nie liczę): 1922, 1923, 1925, 1926, 1927, 1929, 1930, 1932, 1933, 1934, 1935, 1936, 1938, 1943, 1945, 1947, 1954, 1996, 2015, 2017, 2018, 2019 i 2023. Reżyserzy z największą ilością filmów na liście: Hayao Miyazaki (5 filmów) Charlie Chaplin, Andrzej Wajda, Woody Allen, Krzysztof Kieślowski (po 4 filmy) Najpopularniejsze roczniki: 2007 (siedem filmów) 2000, 2005 (po sześć filmów) Najpopularniejsza dekada: 2000s (43 filmów) 1990s (32 filmów) Gdzie obejrzeć: https://upflix.pl/kolekcja/moje-ulubione-filmy---garret-reza-3244 https://garretreza.pl/ulubione-filmy/