Mechanik

El Maquinista
2004
7,6 143 tys. ocen
7,6 10 1 142739
7,2 37 krytyków
Mechanik
Zbiór filmów ukazujących różne zaburzenia psychiczne i emocjonalne.
 Każdy z nich przedstawia inne oblicze ludzkiego umysłu - od depresji i schizofrenii, przez zaburzenia osobowości, aż po uzależnienia i głębokie traumy.
 To nie tylko kino, ale także punkt wyjścia do rozmowy o zdrowiu psychicznym, empatii i zrozumieniu drugiego człowieka. Wybrane przeze mnie pozycje zaglądają tam, gdzie zwykle nie patrzymy —> do wnętrza ludzkiego umysłu. To historie o kruchości, walce, iluzji i samotności. O cienkiej granicy między rzeczywistością a tym, co tworzy nasza głowa. Nie zawsze wygodne, nie zawsze jednoznaczne, ale zawsze zostające na długo. Jednocześnie to kino, które uczy patrzeć uważniej. Na innych i na samego siebie. Budzi empatię, burzy stereotypy i przypomina, że za każdym zachowaniem kryje się historia, której często nie widać.
gdzieś między rokiem 1990 a 2005 hollywood trzaskało thrillery w klimacie, jak dla mnie, bardzo kojącym, niemal widmowym. Niby nic wielkiego: dziesiąta woda po Hitchcocku, nierzadko erotyczna podszewka, na celowniku lęki życia domowego, motywy niepewnej tożsamości, paranoi, trupów w szafie. Ale przynajmniej wygląda jak przeciwieństwo płaskiego wizualnie netflixa - wszystko kręcone jest na taśmie 35mm, liście suną po chodnikach, zaś w tle złowieszczo plumka pianino przygaszone jak słońce w wilgotny poranek. Sygnał, że któraś z "zaufanych" postaci okaże się mieć nie po kolei w głowie. A czasem, jak w Stir of Echoes lub The Mothman Prophecies, nawet coś nawiedzonego wyskoczy zza węgła. W znacznej części to nie są szczególnie dobre thrillery, ale w kategorii filmowego comfort food na deszczowe dni - mogą sporo zdziałać. *na więcej niż 5/10 oceniam tylko górną połowę listy, do reszty podchodziłbym ostrożnie. Zauważyłem też przy okazji wyraźny skręt pod kątem palety barw - w 1990s dominowały ziemiste brązy, ale czym bliżej 2005, tym więcej spranych błękitów i morskich zieleni.