film
My Dear Killer
Mio caro assassino1972
1h 45m
Tajemnicza dekapitacja prowadzi inspektora Perettiego na trop szantażu, oszustwa i porwania młodej dziewczyny.
reżyseria Tonino Valerii
scenariusz Tonino Valerii, Franco Bucceri
produkcja Hiszpania, Włochy
premiera 3 lutego 1972 (Światowa)
Ranking ról
Nowość
Oto lista filmów, które stanowią lekturę obowiązkową dla każdego fana giallo. Lista zawiera ścisły kanon tego gatunku i została opublikowana w trzech tomach leksykonu Troya Howartha: „So Deadly, So Perverse”, który powstał w ścisłej współpracy z ekspertem od włoskiego kina gatunkowego, Roberto Curtim. Zapraszam także do lektury bloga: giallopedia.pl
Dzieła Ennio Morricone dla tych co chcą poznać coś więcej niż tylko najsłynniejsze utwory. 
Każdy pewnie raz w życiu słuchał to co napisał ten skromny człowiek. Kompozytor i wirtuoz, którego można śmiało porównywać z klasykami wiedeńskimi. Jednak wielu słyszało głównie te same utwory z tych samych filmów, tak jakby napisał do 20-30, ale to nie prawda, napisał do 500 i nawet ja ledwo obejrzałem ich 100, ale wśród nich jest tyle perełek o których warto by jak najwięcej osób się dowiedziało, a nie słuchało jak w tym RMF Classic, co puszczają w kółko 10 jego utworów. Dam taki przykład, jest taki znany utwór La Califfa, który pojawił się w filmie z Romy Schneider. Wspomniane radio puszcza ten utwór wiele razy, ale wiem, że nikt z ich redakcji tego filmu nie obejrzał. I o tym będzie ta lista. Nie tylko wspomniane zapomniane utwory, które zasługują na pamiętanie, ale i filmy. Zapraszam więc do podróży, która pokaże wszystkim, że Ennio Morricone nie pisał muzyki tylko do westernów i dramatów, ale stworzył on taką muzykę, która jest często głównym powodem obejrzenia filmów. Poniżej jest podział na parę podgrupek, żeby łatwiej było wyszukiwać. Jak będę oglądał kolejne filmy z muzyką Mistrza to będę je tu dodawał. Może też kiedyś o innych znanych włoskich kompozytorach dam listę. (Filmweb dał ograniczniki ostre co do limitów wpisów, więc tutaj legenda) Kolor czerwony - Filmy znane z wybitną muzyką (czyli to co w sumie wszyscy znają) Kolor pomarańczowy - Filmy nieznane, z wybitną muzyką, które warto poznać również dla samych filmów. Kolor żółty - Filmy nieznane, z wybitną muzyką, które no nie są niczym wyróżniającym się, można z ciekawości. Kolor zielony - Filmy, które warto tylko dla paru utworów poznać. Kolor niebieski - Filmy, które są lepsze od muzyki jakie do niej powstały. Kolor fioletowy - Film ani muzyka niestety nie wyróżnia się zbytnio. Kolor różowy - Film znany, ale bez wyróżniającej się muzyki.Tier lista
101 tytułów
Opis filmu Mio caro assassino
Informacje o filmie Mio caro assassino
premiera 3 lutego 1972 (Światowa)
studio B.R.C. Produzione S.r.l. / Kramot Cinematografica / Tecisa
tytuł oryg. Mio caro assassino
inne tytuły My Dear Killer Międzynarodowy
My Dear Killer Wielka Brytania
więcej
José Gutiérrez Maesso znajduje się w napisach jako scenarzysta filmu, ale tak naprawdę nie brał udziału w jego tworzeniu. Umieszczono go tam z powodów związanych z koprodukcją.
Film kręcono w Rzymie (Włochy) i w Madrycie (Hiszpania).
Okres zdjęciowy trwał od października do listopada 1971 roku.
Znajdź filmy, które mogą Cię zainteresować
Ciekawy początek (dekapitacja mężczyzny za pomocą koparki) zwiastował oryginalne i pełnokrwiste giallo - w pełnym tego słowa znaczeniu. Niestety później, pomimo pewnej dawki kreatywności i umiejętnego zaskakiwania widza w scenach zabójstw, otoczka policyjnego śledztwa nieco studzi budowane napięcie. Wcisnęli tu za to...
więcej
Historia bardziej przypomina kryminały Agathy Christie niż typowe gialli. Tyle, że dodano tu charakterystycznego zabójcę w czarnych rękawiczkach i kilka mocniejszych ujęć (to z piłą tarczową jest całkiem-całkiem). Nawet zakończenie jak z klasycznego kryminału - wszyscy podejrzani w jednym pokoju, a detektyw tłumaczy...
więcej
[nie mam pojęcia kot i dlaczego ocenił ten film na 1]
Fabuła jest ciakawa i nie ma raczej głupot i naiwności, które czasem spotykamy w filmach tego gatunku. aktorstwo jak na giallo też jest przyzwoite. fajny klimat, fajna muzyka... ale jest jedno ale. a właściwie dwa ale:
pierwsze ale to oszczędność w środkach...
