Mulholland Drive /film/Mulholland+Drive-2001-30630 2001 Melancholia y2k w ciepłym blasku latarni. Początek listy to definiujące gatunek klasyki - "Nocna trylogia" Lyncha jako obraz mrocznej ezoteryki oraz nocne etiudy Jima Jarmuscha składające się na Noc na ziemi i Mystery Train. Następnie znajdują się samodzielne perełki skąpane w światłach miasta po zmroku: Bill Murray próbuje zapełnić czymś bezsenność w Tokio; budapeszckie metro wypluwa projekcje swoich koszmarów; ktoś w Klubie Exotica próbuje znaleźć odrobinę ciepła w obcych oczach; Petr Zelenka próbuje stworzyć praską Noc na ziemi; Olaf Lubaszenko zapija pustkę wewnętrzną, a Gina McKee szuka swojego miejsca we własnym życiu. Do tego dwa klasyki z pogranicza snu i jawy - Big Lebowski i ostatni film Kubricka. Zaraz potem następuje zmiana scenerii i nocny spleen przenosi się na ulice Tajpej i Hongkongu. Jest to alternatywa dla miast zachodu, wedle której noc, jak czarna dziura, pochłania bohaterów, nie mogących wrócić do jasnego, przejrzystego życia. Na ulice Tokio zabiera widza też Gaspar Noe, otwierając sekcję trzech dreszczowców, ukazujących noc jako czas przemocy, strachu i bezprawia. Kolejne pozycje zajmują filmy nowoczesne, nakręcone w duchu drugiego dziesięciolecia XXI wieku. Jest tu miejsce na dwa bardzo ciepłe melodramaty - Noce z Teodorem i Dobrzy nieznajomi. Znajduje się tu też film bardzo ważny, wielowarstwowy i trudny obraz Larsa von Triera o nocy, która może być tą pierwszą albo ostatnią. Poza tym arcygenialna etiuda Jarmuscha i mumblecorowy Shithouse stanowiący pewnego rodzaju łącznik z kolejną sekcją. Sekcja rave'owa z ważnym polskim akcentem przechodzi w zaskakująco skomponowany zbiór pt. Noc degenerująca, który pokazuje niszczący i odcinający wpływ nocnego życia na człowieka. Dwa filmy z lat 50' i dwa z okolic przełomu milenium pokazują, jak jednakowe, pomimo czasu, pozostają pokusy świata cienia. Następnie Frantic - film niezwykły, nieodgadniony, jedyny w swoim rodzaju. Ostatnia sekcja, rozpoczynająca się od arcydzieła Zurliniego, to nieco sentymentalne spojrzenie na i samotność, która najbardziej doskwiera właśnie nocą. Delon, Cybulski, Mastroiani, Wilhelmi i Łapicki tworzą wspaniały kolaż twarzy zobojętniałych, smutnych i beznadziejnych, szukających w zmroku pocieszenia. Podzielony na kategorie (L, G, B, T, Q, I, A), kompleksowy zbiór historii o miłości, tożsamości, akceptacji i odwadze bycia sobą, ale także o przełamywaniu społecznych schematów w różnych kulturach, epokach oraz gatunkach. Z uwagi na ogromny zbiór (listy mają limit do 500 sztuk, a ja wciąż dopisuję nowe tytuły), zmuszona byłam podzielić listę aż na cztery osobne. Postanowiłam, że pierwsza będzie dotyczyć filmów sprzed 2000 roku, druga będzie kontynuacją kinematograficzną aż do 2020 roku, kolejna będzie zawierała pełne i krótkie metraże po tej dacie, a ostatnia - seriale. 1/4 (SPRZED 2000 ROKU): www.filmweb.pl/lista/38653 2/4 (2000-2020): www.filmweb.pl/lista/27898 3/4 (PO 2020 ROKU): www.filmweb.pl/lista/29348 4/4 (SERIALE): https://www.filmweb.pl/lista/38656 Pamiętajcie, że historie te nie zawsze będą nakreślone grubą kreską, często występują jako wątki poboczne. Kolejność filmów i seriali w danym przedziale jest absolutnie subiektywna, natomiast pod ocenami zostały umieszczone losowo te, które jeszcze nie były przeze mnie obejrzane. Jeśli czegoś brakuje albo uważasz, że powinno znaleźć się w innej z kategorii - nie wahaj się napisać w komentarzu. Różne oblicza chorych po*ebów, część 4, cytując za Susan Sontag: "to jest dobre, bo jest okropne". Kategorie: BODY HORROR, PSYCHONIRYZM, ZOMBIE I WAMPIRY, FILMY KLASY C, D, [...]. CZĘŚĆ #1: https://www.filmweb.pl/lista/27948 CZĘŚĆ #2: https://www.filmweb.pl/lista/28191 CZĘŚĆ #3 (SERIE I SERIALE): https://www.filmweb.pl/lista/31390 TO JEST DOBRE, BO JEST OKROPNE: https://www.filmweb.pl/lista/35423 Jeśli czegoś brakuje albo uważasz, że powinno znaleźć się w innej z kategorii - nie wahaj się napisać w komentarzu.