film

Nadzy

Naked
1993

2h 11m
7,6 6,9 tys. ocen
7,6 10 1 6880
7,7 30 krytyków
Po zgwałceniu kobiety Johnny ucieka do Londynu, gdzie szuka schronienia u byłej dziewczyny. Zobacz pełny opis
Dramat
Nadzy zobacz zwiastun

reżyseria Mike Leigh

scenariusz Mike Leigh

produkcja Wielka Brytania

premiera

Złota Palma
Film zdobył 2 nagrody Złota Palma, 3 inne nagrody oraz 4 nominacje
Sprawdź wszystkie nagrody
Listy powiązane z filmem (32) Odkryj inspiracje na kolejny seans
Nowość
Melancholia y2k w ciepłym blasku latarni. Początek listy to definiujące gatunek klasyki - "Nocna trylogia" Lyncha jako obraz mrocznej ezoteryki oraz nocne etiudy Jima Jarmuscha składające się na Noc na ziemi i Mystery Train. Następnie znajdują się samodzielne perełki skąpane w światłach miasta po zmroku: Bill Murray próbuje zapełnić czymś bezsenność w Tokio; budapeszckie metro wypluwa projekcje swoich koszmarów; ktoś w Klubie Exotica próbuje znaleźć odrobinę ciepła w obcych oczach; Petr Zelenka próbuje stworzyć praską Noc na ziemi; Olaf Lubaszenko zapija pustkę wewnętrzną, a Gina McKee szuka swojego miejsca we własnym życiu. Do tego dwa klasyki z pogranicza snu i jawy - Big Lebowski i ostatni film Kubricka. Zaraz potem następuje zmiana scenerii i nocny spleen przenosi się na ulice Tajpej i Hongkongu. Jest to alternatywa dla miast zachodu, wedle której noc, jak czarna dziura, pochłania bohaterów, nie mogących wrócić do jasnego, przejrzystego życia. Na ulice Tokio zabiera widza też Gaspar Noe, otwierając sekcję trzech dreszczowców, ukazujących noc jako czas przemocy, strachu i bezprawia. Kolejne pozycje zajmują filmy nowoczesne, nakręcone w duchu drugiego dziesięciolecia XXI wieku. Jest tu miejsce na dwa bardzo ciepłe melodramaty - Noce z Teodorem i Dobrzy nieznajomi. Znajduje się tu też film bardzo ważny, wielowarstwowy i trudny obraz Larsa von Triera o nocy, która może być tą pierwszą albo ostatnią. Poza tym arcygenialna etiuda Jarmuscha i mumblecorowy Shithouse stanowiący pewnego rodzaju łącznik z kolejną sekcją. Sekcja rave'owa z ważnym polskim akcentem przechodzi w zaskakująco skomponowany zbiór pt. Noc degenerująca, który pokazuje niszczący i odcinający wpływ nocnego życia na człowieka. Dwa filmy z lat 50' i dwa z okolic przełomu milenium pokazują, jak jednakowe, pomimo czasu, pozostają pokusy świata cienia. Następnie Frantic - film niezwykły, nieodgadniony, jedyny w swoim rodzaju. Ostatnia sekcja, rozpoczynająca się od arcydzieła Zurliniego, to nieco sentymentalne spojrzenie na i samotność, która najbardziej doskwiera właśnie nocą. Delon, Cybulski, Mastroiani, Wilhelmi i Łapicki tworzą wspaniały kolaż twarzy zobojętniałych, smutnych i beznadziejnych, szukających w zmroku pocieszenia.
Melancholia y2k w ciepłym blasku latarni. Początek listy to definiujące gatunek klasyki - "Nocna trylogia" Lyncha jako obraz mrocznej ezoteryki oraz nocne etiudy Jima Jarmuscha składające się na Noc na ziemi i Mystery Train. Następnie znajdują się samodzielne perełki skąpane w światłach miasta po zmroku: Bill Murray próbuje zapełnić czymś bezsenność w Tokio; budapeszckie metro wypluwa projekcje swoich koszmarów; ktoś w Klubie Exotica próbuje znaleźć odrobinę ciepła w obcych oczach; Petr Zelenka próbuje stworzyć praską Noc na ziemi; Olaf Lubaszenko zapija pustkę wewnętrzną, a Gina McKee szuka swojego miejsca we własnym życiu. Do tego dwa klasyki z pogranicza snu i jawy - Big Lebowski i ostatni film Kubricka. Zaraz potem następuje zmiana scenerii i nocny spleen przenosi się na ulice Tajpej i Hongkongu. Jest to alternatywa dla miast zachodu, wedle której noc, jak czarna dziura, pochłania bohaterów, nie mogących wrócić do jasnego, przejrzystego życia. Na ulice Tokio zabiera widza też Gaspar Noe, otwierając sekcję trzech dreszczowców, ukazujących noc jako czas przemocy, strachu i bezprawia. Kolejne pozycje zajmują filmy nowoczesne, nakręcone w duchu drugiego dziesięciolecia XXI wieku. Jest tu miejsce na dwa bardzo ciepłe melodramaty - Noce z Teodorem i Dobrzy nieznajomi. Znajduje się tu też film bardzo ważny, wielowarstwowy i trudny obraz Larsa von Triera o nocy, która może być tą pierwszą albo ostatnią. Poza tym arcygenialna etiuda Jarmuscha i mumblecorowy Shithouse stanowiący pewnego rodzaju łącznik z kolejną sekcją. Sekcja rave'owa z ważnym polskim akcentem przechodzi w zaskakująco skomponowany zbiór pt. Noc degenerująca, który pokazuje niszczący i odcinający wpływ nocnego życia na człowieka. Dwa filmy z lat 50' i dwa z okolic przełomu milenium pokazują, jak jednakowe, pomimo czasu, pozostają pokusy świata cienia. Następnie Frantic - film niezwykły, nieodgadniony, jedyny w swoim rodzaju. Ostatnia sekcja, rozpoczynająca się od arcydzieła Zurliniego, to nieco sentymentalne spojrzenie na i samotność, która najbardziej doskwiera właśnie nocą. Delon, Cybulski, Mastroiani, Wilhelmi i Łapicki tworzą wspaniały kolaż twarzy zobojętniałych, smutnych i beznadziejnych, szukających w zmroku pocieszenia.
Wybitny naturalista i obserwator ludzkich poczynań, Mike Leigh, zabiera nas w podróż po meandrach i zakamarkach londyńskiej ulicy, by odsłonić nam nagą prawdę o kondycji człowieka. Bohaterem filmu jest dwudziestosiedmioletni Johnny (David Thewlis), erudyta-samouk, niebieski ptak, oryginał. Obawiając się zemsty z powodu dokonanego gwałtu, ucieka z... więcej

Oryginalna opowieść o inteligentnym i wrażliwym Johnnym, który po dokonaniu haniebnego czynu ucieka z rodzinnego miasta do Londynu. Tam próbując odnaleźć swoje miejsce na ziemi, rozmawia z przypadkowo napotkanymi ludźmi. W ten sposób zbiera nowe doświadczenia. Niestety to co odkrywa nie spełnia jego oczekiwań.

premiera 6 sierpnia 1993 (Światowa)

boxoffice $1 797 195 na świecie $1 769 305 w USA $27 890 poza USA

studio British Screen Productions / Channel Four Films / Thin Man Films

tytuł oryg. Naked

inne tytuły Mike Leigh's Naked
więcej

Film kręcono w Londynie (Anglia, Wielka Brytania).
TOP filmy z roku...
  • 2026
  • 2025
  • 2024
  • 2023
  • 2022
  • 2021
  • Zobacz wszystkie lata
Filmy dostępne na...
Od najlepszych
  • Od najnowszych
  • Od najlepszych

Ambientowy zespół The Orb w swoim kawałku pt. S.A.L.T. wykorzystał teksty z tego filmu.

to poszedłbym na pierwszy lepszy skwer w swoim mieście, a nie marnował czas oglądając ten "film".

mój ulubiony angielski film mojego ulubionego angielskiego reżysera będzie dla niego tym czym dla kurosawy był Dodeskaden - świadectwem utraty wiary w człowieka.. to jest ruch i odpocznienie, alfa i omega, wszystko i rzecz wszelka, zero na kole ruletki, liczba pi, wartość doskonała, liścik miłosny do ludzkości albo...

Black Sabbath - "Johnny Blade":

"Tortured and twisted, he walks the streets alone
People avoid him, they know the street's his own
Cold blade of silver, his eyes they burn so wild
Mean as a tiger, society's own child

Those that tried to burn him paid
You don't do that to Johnny Blade
He's the meanest guy...

ocenił(a) film na 10

Wczoraj oglądałem w angielskiej telewizji. David Thewlis to geniusz a to co pokazał w tym filmie zasługiwało na Oscara.
Szkoda, że film jest dość mało znany w Polsce.