W 1991 roku dokumentalista Józef Gębski, wspólnie z ekipą Studia Filmowego Kronika, jedzie do Charkowa i Miednoje na Ukrainie. Na miejscu trwają prace ekshumacyjne szczątków ofiar mordu dokonanego na polskich żołnierzach przez NKWD wiosną 1940 roku. Film pokazuje proces identyfikacji ofiar, a przeplatany jest scenami z przesłuchania dwóch żyjących organizatorów zbrodni katyńskiej, Soprunienki i Tokariewa.