"No. 28" to filmowa wersja instalacji animowanej złożonej z zanikających szczątków wspomnień z dzieciństwa reżysera bez widocznej lub linearnej struktury narracyjnej. Ręcznie rysowane animacje fragmentarycznych wspomnień o różnych właściwościach czasowych, przestrzennych i narracyjnych zawieszają chronologiczny rozwój wydarzeń i ich bezpośrednią interpretację. Percepcja "No. 28" jest kinestetyczna, co polega na chodzeniu między projekcjami w przestrzeni galerii lub przesuwaniu wzroku między klatkami na ekranie filmowym. Poprzez ruch w przód i w tył pomiędzy poszczególnymi obrazami, ich koncepcje mieszają się ze sobą, odsłaniając wspomnienie niewinnego dzieciństwa w odległym, spokojnym otoczeniu w kontekście otaczających spraw politycznych porewolucyjnego Iranu.