Akcja filmu teoretycznie toczy się w Los Angeles, jednak spora część filmu była kręcona w
Szanghaju. Przez cały film towarzyszą nam panoramy zdecydowanie niepasujące do skyline'u LA.
Może przymknąłbym na to oko gdyby azjatyckie sceny ograniczyły się do jakichś bocznych
zakątków, ale w filmie, w kilku ujęciach, jak wół sterczą symbole Shanghaju, takie jak Jin Mao
Tower, czy SWFC.

Może właśnie taki był zamysł reżysera? Może chciał tym pokazać, że problem przedstawiony w
filmie tyczy się nie tylko Amerykanów, a całej ludzkości?

Może. Posiadanie wirtualnego, internetowego przyjaciela już kilkakrotnie było tematem filmów,
ale "Ona" mnie nie porwała. Jak na mój gust nieco za dużo ckliwości, a za mało sci-fi. Po prostu
nie przepadam za melodramatami, dla tego powstrzymam się od oceny.

To po co właściwie podszedłeś do tego filmu?

Zainteresowałem się filmem ze względu na zespół Arcade Fire. Słyszałem bowiem, że to właśnie
oni nagrywają do niego soundtrack, co prawda, jak się niestety okazało, w filmie pojawia się
jedynie jeden ich utwór.
W każdym razie zdecydowanie polecam zapoznanie się z Arcade Fire.
Z filmem zresztą też, oczywiście pod warunkiem, że lubicie ten gatunek.

Podsumowując, chyba jednak nie warto było łamać reguły nie-oglądania-melodramatów?

Wcale nie. Film warty jest zobaczenia chociażby ze względu na jego artystyczną stronę.
Szczególnie ze względu na design wnętrz i cyberpunkową wizję ludzkości, do której nieustannie
zmierzamy. Już teraz możemy pogadać z systemem, chociażby przykład Siri. Pojawienie się
programów zaawansowanych jak Samantha z filmu jest kwestią jednej, góra dwóch dekad.
Musimy sobie odpowiedzieć, czy rzeczywiście jest to odpowiedni kierunek rozwoju ludzkości, czy
na prawdę warto uciekać od prawdziwych ludzi w wyimaginowane, sztuczne twory?