Łódź z fortepianem na Wiśle. Pianistka jest narratorem opowieści, ramą i jednocześnie medium, jej muzyka na fortepianie "wywołuje" kolejną warstwę, jak woda wywołuje odbicie. Wisła ma tu podwójną naturę: jest realną rzeką geograficzną i jednocześnie rzeką mityczną - łączy się z wodą Charona. Ta sama rzeka, różne czasy. Charon jest widzem i mostem między światami.