film

Purpura i czerń

The Scarlet and the Black
1983

2h 23m
7,5 2,0 tys. ocen
7,5 10 1 2039
6,0 3 krytyków
Irlandzki purpurat, przebywający podczas wojny w Watykanie, stara się uratować żołnierzy uciekających z obozów jenieckich. Zobacz pełny opis
Wojenny
Dramat
Purpura i czerń zobacz zwiastun

reżyseria Jerry London

scenariusz David Butler

produkcja USA, Wielka Brytania, Włochy

premiera

nagrody Film otrzymał 2 nominacje

Listy powiązane z filmem (2) Odkryj inspiracje na kolejny seans
Nowość
Każdy pewnie raz w życiu słuchał to co napisał ten skromny człowiek. Kompozytor i wirtuoz, którego można śmiało porównywać z klasykami wiedeńskimi. Jednak wielu słyszało głównie te same utwory z tych samych filmów, tak jakby napisał do 20-30, ale to nie prawda, napisał do 500 i nawet ja ledwo obejrzałem ich 100, ale wśród nich jest tyle perełek o których warto by jak najwięcej osób się dowiedziało, a nie słuchało jak w tym RMF Classic, co puszczają w kółko 10 jego utworów. Dam taki przykład, jest taki znany utwór La Califfa, który pojawił się w filmie z Romy Schneider. Wspomniane radio puszcza ten utwór wiele razy, ale wiem, że nikt z ich redakcji tego filmu nie obejrzał. I o tym będzie ta lista. Nie tylko wspomniane zapomniane utwory, które zasługują na pamiętanie, ale i filmy. Zapraszam więc do podróży, która pokaże wszystkim, że Ennio Morricone nie pisał muzyki tylko do westernów i dramatów, ale stworzył on taką muzykę, która jest często głównym powodem obejrzenia filmów. Poniżej jest podział na parę podgrupek, żeby łatwiej było wyszukiwać. Jak będę oglądał kolejne filmy z muzyką Mistrza to będę je tu dodawał. Może też kiedyś o innych znanych włoskich kompozytorach dam listę. (Filmweb dał ograniczniki ostre co do limitów wpisów, więc tutaj legenda) Kolor czerwony - Filmy znane z wybitną muzyką (czyli to co w sumie wszyscy znają) Kolor pomarańczowy - Filmy nieznane, z wybitną muzyką, które warto poznać również dla samych filmów. Kolor żółty - Filmy nieznane, z wybitną muzyką, które no nie są niczym wyróżniającym się, można z ciekawości. Kolor zielony - Filmy, które warto tylko dla paru utworów poznać. Kolor niebieski - Filmy, które są lepsze od muzyki jakie do niej powstały. Kolor fioletowy - Film ani muzyka niestety nie wyróżnia się zbytnio. Kolor różowy - Film znany, ale bez wyróżniającej się muzyki.
Każdy pewnie raz w życiu słuchał to co napisał ten skromny człowiek. Kompozytor i wirtuoz, którego można śmiało porównywać z klasykami wiedeńskimi. Jednak wielu słyszało głównie te same utwory z tych samych filmów, tak jakby napisał do 20-30, ale to nie prawda, napisał do 500 i nawet ja ledwo obejrzałem ich 100, ale wśród nich jest tyle perełek o których warto by jak najwięcej osób się dowiedziało, a nie słuchało jak w tym RMF Classic, co puszczają w kółko 10 jego utworów. Dam taki przykład, jest taki znany utwór La Califfa, który pojawił się w filmie z Romy Schneider. Wspomniane radio puszcza ten utwór wiele razy, ale wiem, że nikt z ich redakcji tego filmu nie obejrzał. I o tym będzie ta lista. Nie tylko wspomniane zapomniane utwory, które zasługują na pamiętanie, ale i filmy. Zapraszam więc do podróży, która pokaże wszystkim, że Ennio Morricone nie pisał muzyki tylko do westernów i dramatów, ale stworzył on taką muzykę, która jest często głównym powodem obejrzenia filmów. Poniżej jest podział na parę podgrupek, żeby łatwiej było wyszukiwać. Jak będę oglądał kolejne filmy z muzyką Mistrza to będę je tu dodawał. Może też kiedyś o innych znanych włoskich kompozytorach dam listę. (Filmweb dał ograniczniki ostre co do limitów wpisów, więc tutaj legenda) Kolor czerwony - Filmy znane z wybitną muzyką (czyli to co w sumie wszyscy znają) Kolor pomarańczowy - Filmy nieznane, z wybitną muzyką, które warto poznać również dla samych filmów. Kolor żółty - Filmy nieznane, z wybitną muzyką, które no nie są niczym wyróżniającym się, można z ciekawości. Kolor zielony - Filmy, które warto tylko dla paru utworów poznać. Kolor niebieski - Filmy, które są lepsze od muzyki jakie do niej powstały. Kolor fioletowy - Film ani muzyka niestety nie wyróżnia się zbytnio. Kolor różowy - Film znany, ale bez wyróżniającej się muzyki.

Jest rok 1943. Rzym jest okupowany przez niemieckie siły zbrojne. Szefem miejscowego gestapo jest pułkownik Herbert Kappler, człowiek podstępny i wyrachowany, pragnący przejąć całkowitą kontrolę nad miastem. Gdy z niemieckiego obozu jenieckiego uciekają więźniowie, na rozkaz pułkownika zostają wzmocnione patrole. Irlandzki duchowny Hugh... Jest rok 1943. Rzym jest okupowany przez niemieckie siły zbrojne. Szefem miejscowego gestapo jest pułkownik Herbert Kappler, człowiek podstępny i wyrachowany, pragnący przejąć całkowitą kontrolę nad miastem. Gdy z niemieckiego obozu jenieckiego uciekają więźniowie, na rozkaz pułkownika zostają wzmocnione patrole. Irlandzki duchowny Hugh O'Flaherty, kierujący z Watykanu nielegalną organizacją, która niesie pomoc żołnierzom zbiegłym z obozów jenieckich, staje się największym przeciwnikiem pułkownika. czytaj dalej

premiera 2 lutego 1983 (Światowa)

na podstawie J.P. Gallagher (książka)

studio Bill McCutchen Productions / CBS Entertainment Production / Radiotelevisione Italiana (RAI)

tytuł oryg. The Scarlet and the Black

inne tytuły The Vatican Pimpernel
więcej

Film kręcono w Rzymie (Włochy) i Watykanie.
Postać generała Maxa Helma, przełożonego Herberta Kapplera, została oparta na prawdziwej historii Karla Wolff'a, który podczas II wojny był głównym dowodzącym SS we Włoszech, a także trzecim najważniejszym dowódcą w całym SS. Podczas procesu uznano go za niewinnego zbrodni wojennych: umarł jako starzec w 1984 roku.
TOP filmy z roku...
  • 2026
  • 2025
  • 2024
  • 2023
  • 2022
  • 2021
  • Zobacz wszystkie lata
Filmy dostępne na...
Od najlepszych
  • Od najnowszych
  • Od najlepszych

ocenił(a) film na 10

...ponad dwie godziny napięcia, muzyka , lokacje, wspaniała gra aktorska oraz głębokie i uniwersalne przesłanie.

Prawdziwy, na faktach, świetnie zrobiony, no i aktorzy - rewelacja! Obaj wspaniali - G.Peck i
Ch.Plummer. Szczerze polecam.

ocenił(a) film na 7

Kolejny filmowy pojedynek,który wg.mnie przeszedł do historii kina. PECK-PLUMMER.

Może ciut za długi, ale ogląda się bardzo dobrze - w czym główna zasługa Pecka i Plummera, którzy zagrali koncertowo. W pamięci pozostają sceny pojedynków na nerwy. Polecam.

Przy produkcjach telewizyjnych często podchodzę bardzo ostrożnie. Zazwyczaj 4 z 10 tego typu filmów wychodzą u mnie zwycięsko. Na szczęście "Purpura i czerń" znajduje się na liście, tych które warto zobaczyć.

Pojedynek Plummer - Peck wyśmienity, a scena w koloseum mistrzowska.
Pikanterii dodaje fakt, że Plummer...

więcej