Ryzykant Opinie

plakat filmu Ryzykant

xavi1991

7

Widać już zalążek stylu Andersona, a klimat faktycznie nawiązuje do francuskiej nowej fali. Świetny scenariusz i postacie oraz ich toksyczne relacje.

kaioken26

6

Postać Sydneya usilnie kojarzyła mi się z Mr. Wolfem. Znając Andersona to nie przypadek. Ogromna klasa reżyserska jak na debiut. Przyjemny seans.

federer9

8

Bohaterowie, nawet jeśli popełniają absurdalne i poważne błędy, są wielowymiarowi. Świetnie opowiedziana historia, bez domykania nawiasów.

AlphabetKiller

8

Jeszcze nieokrzesany Anderson, ale już z pomysłem i stylówą. Wyjątkowy klimat, świetna rola pierwszoplanowa.

maciej84_filmweb

Maciej Zakrzewski

8

I tak się kończą szantaże...

Uzi

7

Klimat jak u Melvilla. Zalążki/koncept fabularny zaczerpnięty z Ryzykanta Melvilla - lub do niego nawiązuje.

DLoN92

Arkadiusz Dziura

6

"Fargo" + "Casino" + PTA.

Zavulon69

7

+1 bo bardzo solidne jak na debiut

aciddrinker

6

Wydaje mi się, że potencjał tego filmu był znacznie większy. Postać główna naprawdę ok, większość linii dialogowych godna pochwały - wpisywał się w gruncie rzeczy w ten tarantinowski nurt, choć do Quentina z lat 90. mu bardzo, bardzo daleko.

rakboso

7

3.02 GB 1080 p. MKV

Daro1996

Darek Grzybowski

8

W swoim pierwszym pełnym metrażu PTA z marszu udowadnia, że umie doskonale dopasować tempo filmu, że wie jak kierować i wybierać aktorów, a także daje się poznać jako osoba, która dobrze wie jak pisać dialogi. Trochę gangsterki, trochę miłości i historia angażująca pomimo swojej prostoty.

FrozenSmile

7

Świetny tajemniczny klimat! Cudowna rólka Hoffmana, liczyłam na więcej :P

SzkarlatnyBeton

SzkarlatnyBeton

8

Zmiana tonalności w połowie filmu jest mistrzowska, nieironicznie świąteczny film

mQciek2

maciek szafruga

7

W Hard Eight przede wszystkim widać naturalny wielki talent P. T. Andersona zarówno jako reżysera jak i scenarzysty. Dialogami oraz postaciami ten film stoi, bo trio Baker Hall-Reilly-Paltrow wypada po prostu świetnie. Widać, że to debiut, bo reżysersko choć wypada naprawdę dobrze to nie zachwyca, tak jak chociażby już w Boogie Nights.

bobasek

5

Dobry klimat, dopracowany wizualnie film, ale scenariusz się nie broni, akcja się wlecze niezmiernie. 5/10 tylko dzięki postaci Sydneya.

krew

Krzysztof Witkowski

7

największą przyjemność sprawił mi epizod z philipem seymourem hoffmanem, w roli aroganckiego hazardzisty z fantazyjną fryzurą ;) ogólnie aktorsko ten film stroi bdb, a pta w tamtym czasie chyba lubił "pulp fiction" (i pewnie "kasyno")

MichasMichas

Michał Białobrzeski

7

norulezz

8

P. T. Już od początku w świetnej formie, wspaniałe aktorstwo zwłaszcza Paltrow.

jurus10

6

Powtórka. Zdecydowanie zyskał po obejrzeniu go drugi raz po 8 latach (4->6). Jest to naprawdę intrygujący debiut, gdyż nie da się go wpisać w ramy konkretnego gatunku, choć ta nieśpieszna, dość senna narracja, jest chyba jednocześnie jego atutem, jak i przekleństwem. Słowa uznania należą się również Baker Hallowi, bo zdecydowanie dowiózł swoją postać i przekonująco ją sportretował.

Don_Killuminati

7

Kryminał o hazardzistach na powierzchni, pod spodem relacje, tworzenie i rozpad rodziny. Ale film jeszcze nie tak wielki jak PTA nas przyzwyczaił. > Ranking filmów PTA w podkaście POPtok.

punisher822_filmweb

10

Rewelacyjny bardzo niedoceniony i zapomniany film pelen swietnych dialogow i kreacji aktorskich. Caly czas mialem wrazenie jakbym ogladal film TARANTINO a nie P. T. A. GORACO POLECAM GO PUSCIC JEST NA CDA!!!

Sebastian Trzpis

6

Pierwsze koty za płoty. Bardzo ciekawa postać głównego bohatera (i świetnie zagrana!), a także ciekawy wątek SLJ. Niestety cała reszta jest groteskowo przypadkowa i nie ratuje tego nawet plot twist na koniec.

Sloper_1981

8

Prosto jak na PTA. Ale dobrze się rozkręca.

marek_sauron15

7

Jeden z ciekawszych debiutów reżyserów zaliczonych na przełomie XX i XXI wieku do pocztu "tych wielkich". Już tutaj widać to, jak umysł i zmysł artystyczny Andersona kieruje się ku tematowi dysfunkcji przybranych rodzin; a zwłaszcza do figur apodyktycznych ojców i ich przysposobionych dzieci, które zmuszone są walczyć na zmianę z własną naturą i ręką, która próbuje je kształtować. Formalnie zaś widać tu ślady - nieraz drobne, nieraz bardziej konkretne - wielu filmowców tworzących z nim równolegle: mamy tu ducha Americany™ jak u Coenów, skupienie się na nadświadomym znaczeniu detalu jak u Lyncha, egzystencjalny węzeł ludzkich żywotów jak u (późnego) Altmana, krwawy climax jak u Tarantino itd. Nie jest to jednak z mojej strony zarzut - wręcz przeciwnie! - znakomita jakość formalna filmu pokazuje bowiem, jak szybko PTA wytwarza swój własny filmowy język, chociaż czerpiący z tak różnych przecież źródeł.

Oskar_777

Oskar Łapiński

7

Pomimo tego że aktorzy i reżyseria u Paula Thomasa Andersona już wtedy były na wysokim poziomie to sam film jest dość zwyczajną historyjką o wielu postaciach w stylu PTA. To taki zwiastun jego przyszłej twórczości.

1
...
4
5
6

plakat filmu Kolory zła: Czerń

Kolory zła: Czerń

plakat filmu Instynkt macierzyński

Instynkt macierzyński

plakat filmu Oddaj ją

Oddaj ją

Zobacz popularne na VOD