To jeden z tych sequelów do których dodaje się serię idiotyzmów ażeby móc coś z pierwotnego pomysłu jeszcze cokolwiek wycisnąć. Oczywiście zdolności skanerów rosną, potrafią robić nieco więcej niż wcześniej. Ba, potrafią nawet wyssać z innych siły życiowe, którymi się karmią... no cóż. Właściwie to jakby tak się zastanowić, ciężko by tu znaleźć taką rzecz, której skanerzy nie mogliby zrobić. A szczególnie główny bohater, którego znów odgrywa Daniel Quinn. Głupota i brak logiki w zachowaniu bohaterów potrafi razić. Wkurzają też często sceny "ataków" skanerów na swoje ofiary, które strasznie są przeciągnięte i męczą dźwiękami, które nam wtedy towarzyszą. Ma się wrażenie, że te sceny rozciągają się w nieskończoność... zakończenie, które rozgrywa się w szpitalu nie było takie złe, choć ostatnia scena filmu była już mega sztampowa i zbędna. Jest wciąż niezły klimat zachowany z części pierwszej. Jest to w sumie wciąż podobny poziom, ale kilka pomysłów jakie tutaj zaprezentowano kompletnie nie przypadło mi do gustu. Moja ocena: 4/10.