Siedmioletni chłopiec, który urodził się niewidomy, nagle widzi światło, tylko że pochodzi ono z przeszłości. Badanie lekarskie ujawnia, że jego oczy są tak gęste, że potrzeba siedmiu lat, by światło przedostało się do siatkówki, by w efekcie obraz dotarł do jego świadomości. Ta konsekwencja wady wzroku przekłada się na niedojrzałość umysłową mężczyzny, jego brak zrozumienia teraźniejszości i jego opóźnione refleksje na temat dawno minionych wydarzeń. Bohater nieustannie rozpamiętuje przeszłość.
Bohater filmu rodzi się niewidomy. Pewnego dnia odzyskuje wzrok, jednak to, co widzi jest obrazem z przeszłości, ponieważ gałki oczne chłopca są tak gęste, że światło przenika przez nie siedem lat. W konsekwencji przez całe życie bohater będzie postrzegał wyłącznie to, co już minęło i nie będzie w stanie żyć w teraźniejszości.
opis festiwalowy
Pewien chłopiec cierpi na niespotykaną wadę wzroku, sprawiającą, że światło przepływa przez jego oczy wyjątkowo wolno. To, co dzieje się aktualnie, dociera do jego świadomości z opóźnieniem… siedmiu lat! Z tego powodu chłopiec skupia się na tym, co już było, ignorując zupełnie rzeczywistość. Animacja dotyka problemu życia przeszłością i myślenia o niej z sentymentem, ubarwiania i gloryfikowania wspomnień, przy jednoczesnym wypieraniu problemów codzienności. Zestawione ze sobą pastelowe kadry w zwolnionym tempie i czarno-biała animacja 2D pozwalają na subtelne przenikanie się dwóch porządków czasowych, łącząc nostalgiczne myśli z teraźniejszością.
Film o człowieku, który jest w stanie dostrzec tylko swoją przeszłość. Sentymentalny sposób widzenia rzeczy utrudnia mu życie. Wykorzystując mieszane techniki animacji, film przeplata porządki czasowe, aby pokazać życie bohatera.
opis festiwalowy
