Strażnik Pressbooks

Pete Garrison jest agentem amerykańskiej Secret Service, który przed 20 laty ocalił życie prezydentowi USA, osłaniając go własnym ciałem przed zamachem. Podziwiany i szanowany przez kolegów z Secret Service, Garrison jest doświadczonym agentem, obecnie odpowiedzialnym za ochronę Pierwszej Damy. Żyje na wysokim szczeblu, w uporządkowanym świecie hierarchii, planów, map, samochodowych orszaków, haseł, specyficznego języka i procedur. Ten świat ma swój sens, dopóki nie zacznie go toczyć jakiś sekret, Przyjaciel i kolega Pete’a ze służby, Charlie Merrieweather, wpadł na trop tajnej informacji o krytycznym znaczeniu. Zanim jednak dowiedział się, o co chodzi, został zastrzelony w swoim domu, a okoliczności śmierci wskazywały na rabunek. Śledztwo zostało powierzone Davidowi Breckinridge’owi, jednemu z najzdolniejszych agentów Secret Service, błyskotliwemu protegowanemu Garrisona i - do niedawna - jednemu z najbliższych jego przyjaciół. Breckinridge podąża za faktami, próbując połączyć je w jedną całość - zgodnie z regułami sztuki detektywistycznej, opierając się na własnym instynkcie. Tak samo zrobiłby zapewne sam Garrison: w końcu w pracy agenta ochrony często instynkt to wszystko, czym się dysponuje. Niedawny konflikt między Garrisonem i Breckinridgem został sprowokowany mylnym mniemaniem Breckinridge’a, że przyjaciel romansował z jego byłą obecnie żoną. Do pracy w Białym Domu zostaje oddelegowana młoda, atrakcyjna i ambitna agentka Jill Marin, która ukończyła Akademię Secret Service na drugiej pozycji. Garrison kieruje ją do pracy z Breckinridgem jako najlepszym śledczym w całej formacji. Wspólnie cała trójka wpada na trop spisku zmierzającego do zamachu na prezydenta, którego wykonawca ukrywałby się wewnątrz Secret Service. A to nie zdarzyło się nigdy dotąd w ponad 140-letniej historii formacji. Podejrzenie kieruje się w stronę Garrisona, który znajduje się w niezwykle trudnej sytuacji, ponieważ ktoś uniemożliwia mu oczyszczenie się z zarzutów. Niezależnie od tego, kto to jest, Garrison czuje, że jego przeciwnik jest nieobliczalny, ponieważ próbuje ukryć kluczową tajemnicę. Podejrzewany o zdradę, Garrison ucieka i - ścigany przez Breckinridge’a i Marin - próbuje zdemaskować prawdziwego zdrajcę i ocalić życie prezydenta. „STRAŻNIK to thriller polityczny o agentach, oddelegowanych do ochrony prezydenta i Pierwszej Damy” - mówi Michael Douglas. - Po raz pierwszy w historii formacji wewnątrz Secret Service siedzi wtyczka, knująca zamach na prezydenta. Ja gram agenta, który ma ochraniać Pierwszą Damę. To film o odkupieniu. Mój bohater jest doświadczonym funkcjonariuszem, który niegdyś dopuścił się niedyskrecji, co wydało mi się intrygujące. Nie wiem, czy istnieją ludzie całkowicie dobrzy i całkowicie źli, zawsze są wątpliwości natury moralnej. Podobają mi się takie postacie jak Peter Garrison, który okazał słabość, ale próbuje ze swoimi słabościami walczyć. Nawet agenci Secret Service popełniają błędy”. „STRAŻNIK jest nieprzewidywalny, świetnie skonstruowany i ma kilka zaskakujących zwrotów akcji - kontynuuje Douglas. - W sposób fascynujący opowiada o kulisach Secret Service, obowiązujących tam procedurach i wykorzystywanych technologiach. Mam nadzieję, że widzowie lepiej zrozumieją, o co tam chodzi, jak wielkie jest poświęcenie tych odważnych ludzi i jak wiele zadań przed nimi stoi. Jako producent Douglas zawsze sięga po historie interesujące i zarazem prowokujące. „Wyszukanie dobrego materiału nie jest wcale łatwe - przyznaje Douglas. - Nakręciłem kilka filmów z przesłaniem, ale jednocześnie były to filmy rozrywkowe. Uwielbiam grać przed kamerą, a ponieważ nie ma zbyt wielu filmów, w których chciałbym zagrać, sam muszę je tworzyć. STRAŻNIK spodobał mi się między innymi dlatego, że w czasach lęku i paranoi, kiedy wszyscy we wszystkim dopatrują się wrogich zachowań, ten każe się zastanowić - a co, gdyby tak?”. Studio Furthur Films zastrzegło sobie prawa do powieści Geralda Petievicha, zanim książka jeszcze się ukazała drukiem. „Wiedzieliśmy, że będzie to wciągający i dający do myślenia klasyczny thriller polityczny - mówi producentka Marcy Drogin. - Z każdą niemal ważną instytucją wiążą się jakieś skandale, ale nie z US Secret Service. Postanowiliśmy więc dać odpór oszczercom. A poza tym książka oferowała rolę w typie Michaela Douglasa - postaci w jakiś sposób ułomnej, ale sympatycznej”. Aby oddać wszelkie aspekty Secret Service, scenarzysta i współproducent filmu, George Nolfi, podjął szeroko zakrojone badania. „Od początku wiedziałem, że fabuła musi być realistyczna - mówi Nolfi. - Zastanawiałem się, na czym rzeczywiście polega ochrona prezydenta? Skąd płyną zagrożenia? Co mu naprawdę zagraża i jak Secret Service temu przeciwdziała?”. Kiedy Nolfi dopracowywał scenariusz, Douglas i Drogin przekonywali Clarka Johnsona do reżyserii filmu. Johnson ostatnio pracował nad pilotem serialu „The Secret Service”, znał więc dobrze temat. Johnson, również ceniony aktor, pracował już w każdej dziedzinie filmowego biznesu, łącznie z kaskaderką, efektami specjalnymi i pracą z kamerą. A poza tym, ma doświadczenie w pracy nad filmami akcji, scenami zbiorowymi, pracował też nad filmami z użyciem wielu kamer, efektów specjalnych i skomplikowanych dekoracji. W STRAŻNIKU wykorzystał to swoje doświadczenie do opisu prawdziwego i szorstkiego świata służb specjalnych. Reżyser szczególnie blisko współpracował z Douglasem i Drogin przy obsadzie filmu. Do Douglasa w roli głównej dołączyli Kiefer Sutherland, Eva Longoria i Kim Basinger. To nie była pierwsza współpraca Douglasa z Sutherlandem: swego czasu Douglas produkował „Linię życia” - jeden z tych filmów, dzięki którym Kiefer Sutherland dołączył do grona nowych gwiazd Hollywood. „Wtedy zobaczyłem Kiefera pierwszy raz i szybko przekonałem się o jego talencie. W STRAŻNIKU wniósł do swojej roli niezwykłą wiarygodność” - mówi Douglas. Sutherland wyraża się z podobnym entuzjazmem o Douglasie. „Wszystkie filmy Michaela Douglasa należą do czołówki dokonań kina. Miałem przyjemność pracować z nim, kiedy byłem jeszcze bardzo młody, a on był dla mnie tak życzliwy. Od lat oglądam jego filmy i wiem, że jest znakomitym producentem. Wszystkie jego filmy mają w sobie poczucie odpowiedzialności i jakąś godność. Obserwowałem go także na planie. Była to dla mnie wielka nauka i zarazem przyjemność, za którą jestem mu wdzięczny”. Jako czołowy śledczy filmu, David Breckinridge w wykonaniu Sutherlanda czasem daje się ponieść osobistym uczuciom. „To człowiek z przeszłością - oświadcza Sutherland. - A nasza przeszłość często nas zwodzi. To może zaszkodzić nawet najlepszemu detektywowi”. „Zawsze podziwiamy specjalistów z każdej dziedziny, gdzie wymagana jest wiedza i trening na wysokim poziomie - kontynuuje. - Nigdy nie zapomnę agenta Secret Service, który zasłonił prezydenta Reagana. Przyjął określoną pozycję, przymknął oczy i czekał na kule. Czy miałbym tyle odwagi czy też jasności umysłu, by pamiętać o umiejętnościach wyniesionych z treningu w tych okolicznościach? Czy to jest najważniejsze - myślałem. Musimy mieć wiele szacunku dla agentów Secret Service”. Sutherland jest także zadowolony ze współpracy z Evą Longorią. „Ma niesamowity zmysł koncentracji - mówi. - Postać, którą gra, zdradza jej osobowość, co znamionuje wielką aktorkę”. Jill Marin, w wykonaniu Longorii, była w Akademii studentką Pete;a Garrisona, postaci granej przez Michaela Douglasa, i po ukończeniu nauki dostaje przydział do biura Sutherlanda. Początkowo Jill nie wie o konflikcie między tymi dwoma mężczyznami. „Scenarzysta George Nolfi świetnie powiązał ich losy - mówi Sutherland. - Powiązania Jill z Garrisonem sprawiają, że David Breckinridge przypomina sobie o własnych związkach z Petem, co z kolei każe jej zastanowić się nad kierunkiem śledztwa. To wszystko jest kwestią lojalności”. Podobnie jak inni Sutherland cieszy się z możliwości pracy pod kierunkiem Clarka Johnsona. „Na planie powstała szczególna wspólnota - mówi Sutherland. - Clark ma ten rodzaj wrażliwości, że natychmiast odpowiada na twoje oczekiwania. To wspaniały dar”. Eva Longoria wybrała STRAŻNIKA na swój debiut kinowy ponieważ film tak znacznie różni się od jej przebojowego serialu „Gotowe na wszystko”. „Między Michaelem, Kieferem i mną tworzy się trójkąt - mówi Longoria. - Ale nie jest to trójkąt miłosny. Dlatego wybrałam tę rolę, tak odmienną od Gabrielle, jaką gram w serialu”. Longoria gra jedyną kobietę w zespole. „To twarda baba - mówi o swojej bohaterce. - Chce się uczyć, zapomina o swej seksualności, musi sprawdzać dwa razy częściej niż facet i chce być najlepsza w tym co robi. Jest nowa, ale nie jest nowicjuszką, potrafi spojrzeć na sprawy z dystansu. Nie myśli o ciuchach, fryzurach i makijażu jak Gabrielle. Jill Marin całkowicie poświęca się swojej pracy”. Chociaż Longoria jest drobnej budowy, nie było to przeszkodą. „Secret Service tworzą ludzie dynamiczni, inteligentni, wysportowani i cieszący się zaufaniem - mówi. - Tu nie liczą się gabaryty, Jill po prostu jest jednym z tych facetów”. „Jestem chłopczycą, więc świetnie się czułam z cały tym testosteronem wokół - dodaje aktorka. - Wychowałam się na ranczu i chodziłam z ojcem na strzelanie. Po raz pierwszy strzelałam, kiedy miałam sześć lat! I to był świetny strzał”. Praca nad filmem bardzo ją ekscytowała. „Zadawałam mnóstwo pytań konsultantom z Secret Service. Mam mnóstwo szacunku dla tych ludzi i tego, co robią dla naszego kraju”. Martin Donovan, który gra agenta Williama Montrose, mówi: „Zanim nie przeczytałem scenariusza, nie wiedziałem, jak wiele zawdzięczamy Secret Service. Jednym z moich celów było szukanie ludzkiej twarzy za jej wizerunkiem, jaki znamy z mediów. Wydają się niedostępni, obojętni, skupieni i ostrożni, ale w ich wyglądzie jest jakaś gracja. Szef ochrony prezydenta musi umieć się zachować wobec przywódców całego świata podczas nieoficjalnych spotkań. A nasi konsultanci z Secret Service przyznali, że uczestniczą w takich imprezach”. W mniejszych, lecz równie kluczowych rolach filmowcy osadzi nie mniej znanych aktorów amerykańskich i kanadyjskich. I tak David Rasche („Sledge Hammer”) gra prezydenta Johna Ballentine’a, Blair Brown („The Days and Nights of Molly Dodd”) - jest szefem Rady Bezpieczeństwa Narodowego, Gloria Reuben („Ostry dyżur”) jest Nancy Merriweather, Richard Coster (serial „Traffic”) jest zbrodniarzem ukrywającym się pod pseudonimem The Handler, Chuck Shamata (Father Rorick w filmie „Cinderella Man”) jest szefem Secret Service Overbrookiem, Taborah Johnson (prowadzący „Polka Dot Door") gra szefa obsługi Pierwszej Damy, Raoul Bhaneja (Pete Subramani w „Train 48") jest agentem Azizem Hassadem, zaś Kristin Lehman (Lily Reddicker w serialu „Potyczki Amy”) gra byłą żonę Davida Breckinridge’a. Sam Clark Johnson obsadził siebie w roli agenta Merriweathera, który wprawdzie zdobył tajną informację, ale został uciszony zanim zdołał się nią podzielić, a zamordowanie którego doprowadziło do ujawnienia spisku na życie prezydenta.

Aby pokazać na ekranach wewnętrzny świat Secret Service, producenci zwrócili się o konsultacje do byłego agenta. Gerald A. Calvis, ceniony ekspert ds. ochrony i zabezpieczeń, jeszcze do niedawna służył w Secret Service. W czasie swojej kariery Calvis, na którego doświadczeniu opiera się wizerunek formacji w filmie, zajmował się ochroną takich wydarzeń jak kampanie prezydenckie i inauguracje prezydentury w 2001 i 2004 roku, szczyt z okazji 50-lecia NATO w Waszyngtonie, wizyta Jana Pawła II w St. Louis. Konsultował też szczyt G-8 na Sea Island w Georgii, debaty prezydenckie i olimpiadę w Atenach. Cavis był także agentem operacyjnym, specjalizującym się w przesłuchaniach, pracy na wykrywaczu kłamstw oraz pracy utajnionej. W latach 1994-97 pracował w Dystrykcie Columbia, w elitarnym oddziale ochrony prezydenckiej Billa Clintona, dowodząc jednym z czterech zespołów ochrony. Był także odpowiedzialny za ochronę drugiej inauguracji Clintona. Obecnie specjalista ds. bezpieczeństwa i wykładowca, Cavis zaprosił do współpracy grupę podobnych profesjonalistów, w tym swego kolegę Kevina Billingsa, który ochroniał prezydenta i innych dygnitarzy przez ponad 20 lat. Cavisa ujęło pragnienie filmowców, by przedstawić prawdziwy wizerunek Secret Service. „Geral Petievich, autor książki, sam był agentem Secret Service - mówi Cavis. - Ale George Nolfi, scenarzysta, też wykonał godną podziwu pracę. Jego znajomość realiów pracy Secret Service jest zdumiewająca”. Scenariusz jest naszpikowany środowiskowym żargonem. „Dużo rozmawialiśmy o dialogach z Georgem i Clarkiem - mówi Cavis. - I udało mi się ich przekonać, by na ekranie agenci rozmawiaku tak jak w życiu”. Wygląd pomieszczeń rządowych - konsole radiowe, biurka, komputery - musiał być jak najbliższy rzeczywistości, chociaż dopuszczono kilka odstępstw, aby ułatwić ruch kamery. Na przykład, gabinet Garrisona powinien być bardzo funkcjonalny, ale z mnóstwem papierzysk do podpisu na biurku. Tymczasem biurko szefa ochrony powinno być czyste, ponieważ ma sekretarkę, która zajmuje się papierami. Aby nadać właściwy kształt pismom i raportom, Cavis objaśnił ich wygląd asystentom scenografa, pomagał też kostiumologom w wyborze obuwia: agenci Secret Service chętniej noszą buty ze sznurówkami niż mokasyny, „bo nie zsuwają się z nóg w trakcie pościgu” - wyjaśnił. Pomagał też wybrać właściwe okulary przeciwsłoneczne, słuchawki w uszach i mikrofony. A poza scenografią, kostiumami i rekwizytami Cavis zajął się organizacją orszaku limuzyn i innych pojazdów opancerzonych.

Cavis i ekspert od uzbrojenia Charles Taylor nauczyli Michaela Douglasa, Kiefera Sutherlanda i Evę Longoria strzelać tak jak robią to agenci Secret Service. Trening taktyczny, identyczny z tym, jaki przechodzą agenci w Akademii, nauczył aktorów właściwych reguł obchodzenia się z bronią, od trzymania rewolweru po przeładowywanie. Eksperci wyposażyli aktorów w taka samą broń - Sig-sauery kaliber 9 mm, kabury, pasy - jakich używają agenci, a dodatkowo w odzież ochronną - kamizelki kuloodporne i ochroniacze na oczy i uszy. „Kiefer ma mnóstwo do czynienia z bronią na planie »Przez 24 godziny« - mówi Cavis. - Ale nie jest to prawdziwa broń. Bardzo się ucieszył, kiedy mógł się nauczyć, na czym polega strzelanie do celu i pokazał, że strzela bardzo dobrze. Podobnie zresztą jak Michael”. Oprócz strzelania ostrą amunicją aktorzy nauczyli się włączania do szyku orszaku samochodowego i innych elementów procedury, m.in. jak ochraniać daną osobę, jak zasłaniać ją od kuli, jak sprawdzać tożsamość podejrzanych i jak chronić samego siebie. Otrzymali stosowne instrukcje ochrony najważniejszych osób w państwie i zarządzania orszakiem samochodowym. Nauczyli się właściwego wchodzenia i wychodzenia z samochodów i budynków, poznali też procedury ewakuacyjne. Wszystkie treningi wynikały z potrzeb scenariusza i scenografii filmu. Eva Longoria strzelała najlepiej z całej ekipy. Cavis wyjaśnił, dlaczego: „Nie miała złych nawyków. Słuchała bardzo uważnie i umiała przełożyć polecenia na właściwą postawę i właściwe zachowanie podczas celowania i oddawania strzału”. Douglas, Sutherland i Longoria mieli do przejścia tor strzelecki i strzelali w otwartej przestrzeni do celów na odległość 2,5 metra, 4 metrów, 6, 12 i 25 metrów, z pozycji stojącej i w przyklęku, w określonym czasie. Następnie strzelali do celu na 25 metrów, przebiegali kilkanaście metrów i strzelali do innego celu, by na końcu strzelać przez otwierające się drzwi. Pod policzeniu wyników, zawodnicy przeszli trasę jeszcze raz w odwrotnym kierunku. Longoria trafiła każdy cel na odległość 25 metrów. „Jest wyjątkowa - mówi Cavis. - Zostałaby uznana za strzelca wyborowego nawet w Secret Service”. A Michael Douglas dodaje: „Eva ma prawdziwą smykałkę do strzelania. Nawet nie myślałem, że będzie tak dobra. Powiedziano nam, że jest lepsza niż 90% policjantów. A ona jest niemal mocarzem”. Dzięki treningowi gwiazdy nabrały szacunku do tego, co robią agenci. Biegać, zmieniać pozycje i strzelać jednocześnie jest niezwykle trudno. „Nasze gwiazdy mogą budzić zaufanie - mówi ekspert strzelecki Charles Taylor. - Wszystkie zaliczyły test. A kobiety w ogóle są lepszymi strzelcami. Są spokojniejsze, nie działa na nie testosteron. Po prostu rozglądają się, wynajdują cel i oddają strzał”.

„Ten film jest przepełniony energią - mówi reżyser Clark Johnson. - Dlatego użyliśmy tylu kamer i skorzystaliśmy ze zdjęć kręconych w ruchu”. Johnson i jego operator, Gabriel Beristáin, poprzednio współpracowali przy filmie „S.W.A.T. - jednostka specjalna”, gdzie stworzyli szczególny obraz Los Angeles. STRAŻNIK to sensacyjne kino akcji z Białym Domem i elitarną formacją w tle. „Na świecie tyle się dzieje - mówi Beristáin. - chcieliśmy ten świat przedstawić we własnym stylu, z rozmachem, na wysokim C. Wypracowaliśmy sposób, dzięki któremu mogliśmy reagować światłem i obrazem na rozwój akcji. Na początku mamy dobrze strzeżony świat, pełen ciepła, elegancki, fotografowany w sposób klasyczny. Kiedy fabuła staje się bardziej niepokojąca, nasze kamery oddają ten nastrój, oświetlenie staje się bardziej chłodne, a ruch kamery bardziej nerwowy. To nie jest proces mechaniczny, ale filozoficzny, oparty na przewidywaniu emocji widowni. Nie chcieliśmy, by widownia musiała zgadywać, ale żeby była cały czas zaskakiwana. Ruch kamery nie powinien odstępować fabuły”. Świetlisty świat Białego Domu egzystuje z mrocznym, bardziej realnym światem, kiedy Garrison musi uciekać. Johnson i Beristáin wykorzystali wiele technik, wykorzystując tradycyjną kamerę 35 mm, wideo, Steadicam, zdjęcia kręcone z ręki, w końcu zaś obraz telewizyjny. Badając świat pozostający pod nadzorem, filmowcy pokazują, co to znaczy być obserwatorem, a co - obserwowanym, dają też odczuć, co to znaczy przebywać w zamkniętym świecie amerykańskiej Secret Service. „Wydało się nam interesujące, spojrzeć na film oczami widza - mówi Beristáin. - Świat, jaki pokazujemy nie jest prosty. Bohaterowie popadają w obsesję i stają się podejrzliwi, zwłaszcza wobec ludzi z najbliższego kręgu. Świat wokół nich się wali, wkrada się chaos”. Beristáin był odpowiedzialny za oświetlenie dwóch najpiękniejszych kobiet świata, Kim Basinger i Evy Longorii. „Obie grają ciekawe postacie - mówi operator. - Byłem więc szczęśliwy, że musiałem oświetlać te dwie kobiety, by niezależnie od okoliczności wyglądały tak samo atrakcyjnie. Świat Pierwszej Damy rozsypuje się na drobne kawałki, czeka ją wielka odmiana. Sięgnęliśmy po takie światło, żeby w każdej sytuacji jej twarz zachowała godność, grację i elegancję. Początki Evy w filmie są skromne, zwłaszcza w ciemnym pokoju, gdzie spotyka postać graną przez Kiefera Sutherlanda. Kiedy nabiera pewności siebie, zostaje oświetlona inaczej, wydaje się bardziej odważna. Światło jest skierowane bezpośrednio na nią, pod niewielkim kątem, bez żadnych filtrów zmiękczających - wygląda wspaniale. Praca z nimi na planie to mój przywilej i przyjemność”. Beristáin pozostaje wierny europejskiej tradycji filmowania, gdzie - jak mówi - „aktorzy cenią światło, jakie im się proponuje. Kim i Eva zachowywały się tak jak wielkie europejskie aktorki, z którymi pracowałem - przyjęły ten dar po królewsku”. Projekty dekoracji scenografa Andrew McAlpine’a obejmowały wybudowanie w studiu pokoju operacyjnego „Prezydenckiego Oddziału Ochrony”, gdzie pracują agenci. Wymagało to zgromadzenia dziesiątków komputerów, biurek, monitorów, ekranów, urządzeń podsłuchowych, raportów oraz innych detali - skoroszytów, plakietek, fotografii, flag i podkładek pod myszy. Kostiumolog Ellen Mirojnick, która pracowała z Michaelem Douglasem już przy ośmiu filmach, zdecydowała, że uniformy i garnitury Secret Service powinny być eleganckie i podkreślające budowę sylwetki. Wykorzystując nasycony granat gładkich koszul i specyficzną tonację palety odcieni niebieskiego i szarego, wraz ze swoją ekipą stworzyła rodzaj uniformu obowiązującego w formacji. Podobnie jak inni filmowcy dążyła do podtrzymania realizmu opowieści - z jednym wszak wyjątkiem - Evy Longorii. „Ona wygląda na piękniejszą niż pozwala na to regulamin - śmieje się Mirojnick. - Postarałam się o coś bardziej modnego. Kobiety wprawdzie noszą spodnie, by mogły biegać, ale przede wszystkim liczy się krój”.

CLARK JOHNSON (Reżyseria) Clark Johnson zgromadził na swoim koncie imponującą liczbę osiągnięć występując zarówno przed jak i za kamerą. Za pilotowy odcinek serialu „The Shield” był nominowany do nagrody za reżyserię. Johnson rozpoczął swoją reżyserską karierę podczas drugiego sezonu wyświetlania cieszącego się ogromną popularnością serialu telewizyjnego "Homicide: Life on the Streets." Od tego czasu reżyserował także odcinki takich cieszących się powodzeniem seriali jak: "NYPD Blue," "West Wing," "Third Watch", "City of Angels", "The Beat" oraz „Prawo i porządek” czy „The Wire”. Urodzony w Philadelphii Johnson rozpoczynał karierę aktorską w wieku dziewięciu lat, biorąc udział w tournee po Stanach Zjednoczonych kilku produkcji sztuk wystawianych przez teatry Broadwayu. Uczęszczał do szkoły filmowej w Montrealu, studiował także sztuki dramatyczne w Michigan. Po ukończeniu nauki kontynuował karierę aktorską. Johnson znany jest prawdopodobnie najbardziej ze swojej roli detektywa Meldricka Lewisa’ z filmu „Homicide: Life on the Streets." Jego filmografia telewizyjna obejmuje także: seriale „Second City", „Hot Shots”, „Night Heat", „Women of Brewster Place", „New Attitude" i „Prawnicy z Los Angeles”. Johnson zadebiutował na dużym ekranie w fabularnej produkcji Chrisa Columbusa "Adventures in Babysitting" (tv: „Zwariowana noc”), a następnie zagrał w takich filmach jak „Barwy”, „Strefa zrzutu”, „Na żywo”, „Renegades" (video, tv: „Renegaci”), „Lulu", „Soul Survivor", „Deliberate Intent", „Task Force: Caviar" oraz niezależnych produkcjach fabularnych „Fear of Fiction" i „Love Come Down". Za rolę w kanadyjskim filmie „Rude” był nominowany do nagrody Gemini, kanadyjskiego Oscara. Jako reżyser filmów kinowych Johnson zadebiutował filmem akcji „S.W.A.T. - jednostka specjalna”. „Strażnik” jest jego drugim filmem. GEORGE NOLFI (Scenariusz) Ukończył uniwersytet Princeton, jest także absolwentem wydziału filozofii Oksfordu. W momencie, w którym sprzedał swój pierwszy scenariusz, znajdował się w trakcie przewodu doktorskiego na uniwersytecie stanu Południowa Kalifornia. Dorastał w Bostonie, Chicago i w Waszyngtonie. Jest autorem scenariuszy do filmów: „Timeline” (video, tv: „Linia czasu”), „Ocean’s Twelve: Dogrywka”, „Strażnik”. GABRIEL BERISTÁIN (Zdjęcia) Urodził się w Meksyku, jest synem Luisa Beristaina, popularnego aktora meksykańskiego, którego ostatnim filmem był „Anioł Zagłady” Luisa Bunuela. Zainteresowanie Gabriela sztuką filmową miało miejsce już we wczesnej młodości, kiedy związał się z meksykańskim niezależnym ruchem filmowym. Pracował w Europie i USA, jego filmografia obejmuje między innymi tytuły: „Strażnik”, „Na psa urok”, „Ring 2”, „S. W.A.T. - jednostka specjalna”, „The Good Father” (tv: „Dobry ojciec”), „Caravaggio” (Srebrny Niedźwiedź na MFF w Berlinie), „Dolores”, „Fałszywy senator, „Prawem na lewo”, „Nagi instynkt”, „Bound for Honor” (tv: „Honor nade wszystko”), „Bezkresne Morze Sargassowe”, „Hiszpański więzień”, „Blade: Wieczny łowca 2", „Greedy” (video, tv: „Sknerus”), „K2" i „Aria". ANDREW McALPINE (Scenografia) Pochodzi z Wielkiej Brytanii, a światowy rozgłos przyniosła mu praca nad filmem „Fortepian”, wyróżniona nagrodami BAFTA i Australijskiego Instytutu Filmowego. Dwadzieścia lat wcześniej, w 1974, otrzymał swą pierwszą nagrodę - za wykorzystanie holografii w scenografii teatralnej. Jego prace filmowe obejmują między innymi tytuły: „Sid and Nancy” (video, tv: „Sid i Nancy”), „For Queen and Country” (video, tv: „Za królową i ojczyznę”, „Stormy Monday” (video, tv: „Burzliwy poniedziałek”), „American Friends” (tv: „Amerykańscy przyjaciele”), „Oszukana”, „Bad Company” (video: „Bad Company”), „Clockers” (video, tv: „Ślepy zaułek”), „Wakacje w domu”, „Flubber”, „Cudotwórca”, „Niebiańska plaża”, „Alien Love Triangle”, „Rekrut”, „Teściowie”, „The Reckomning” (video: „Rachunek sumienia”, tv: „Misterium zbrodni”), „Aeon Flux”, „Strażnik”. CINDY MOLLO (Montaż) Montowała filmy „Strażnik”, „Kibice do dzieła” i „Panic”. Głównie jednak pracuje dla telewizji, między innymi przy filmach i serialach: „Homicide: Life on the Streets”, „Oz”, „Spartacus” (tv: „Spartakus”), „Touching Evil”, „Lucky”, „Skinwalkers” i „Dash and Lillie” (nominacja do nagrody Emmy). ELLEN MIROJNICK (Kostiumy) Zadebiutowała w branży w 1977 filmem „French Quarter”. Jej dorobek obejmuje takie filmy jak thriller „Amnezja”, komedie „Wyścig szczurów” i „Czego pragną kobiety”, a także: „Bez twarzy”, „Nawiedzony - niektóre domy rodzą się złe”, „Ulubieńcy Ameryki”, „Don’t Say a Word”, „O czym marzą faceci”, „Człowiek widmo”, „Cocktail”, „Black Rain” (video, tv: „Czarny deszcz”), „Always” (video, tv: „Na zawsze”), „Naiwniak”, „Reckless”, „Jacob’s Ladder” (video, tv: „Drabina Jakubowa”), „Mickey Niebieskie Oko”, „Morderstwo doskonałe”, „Żołnierze kosmosu” (nagroda Saturna), „Chaplin” (video: tv: „Chaplin”, nominacja do nagrody BAFTA za kostiumy), „Wall Street”, „Fatalne zauroczenie”, „Duch i Mrok”, „Twister”, „Nagi instynkt”, „Dziwne dni”, „Showgirls”, „Talk Radio” (tv: „Rozmowy radiowe”, „Speed - niebezpieczna szybkość”, „Intersection” oraz „Na krawędzi” i „Fame” (video, tv: „Sława”. Projekty kostiumów do filmu tv „Rodgers and Hammerstein’s Cinderella” przyniosły jej nominację do nagrody Emmy. CHRISTOPHE BECK (Muzyka) skomponował muzykę do m.in. następujących filmów: „Strażnik", „Różowa pantera”, „Fałszywa dwunastka", „Your, Mine and Ours", „A Cinderella Story” (video: „Cinderella Story”) „New York Taxi", „Miss Agent 2”, „Pod słońcem Toskanii”, „Elektra", „Garfield", "Little Black Book" (video: „Mała czarna książeczka"), „Nowożeńcy", „Smoking", „Slap Her, She’s French" (video: "Cicha woda"), „Big Fat Liar" (video: „Duży gruby kłamczuch"), „Interstate 60", "Stealing Harvard" (video: „Kasa albo życie”), „Dziewczyny z drużyny", „Guinevere" (video: "Ginewra"), „Bone Daddy", „Dog Park" (video: „Szczęście na smyczy"), „Odlotowe szaleństwo", „Star Struck" i „Broken Hearts Club" (video: "Liga złamanych serc"). Muzyka do serialu TV „Buffy - postrach wampirów" przyniosła mu nagrodę Emmy.

MICHAEL DOUGLAS (Pete Garrison) Jako producent - zdobywca Oscara za "Lot nad kukułczym gniazdem" , jako aktor - zdobywca Oscara za rolę w "Wall Street", artysta posiadający zmysł wybierania projektów, które odzwierciedlają aktualne trendy i oczekiwania widzów. Syn Kirka i Diany Douglas urodził się w New Jersey, w 1968 przeniósł się do Nowego Jorku, gdzie studiował aktorstwo. Kilka miesięcy zadebiutował w spektaklu telewizyjnym „The Experiment”. Na ekranie zadebiutował filmem „Heil, Hero!” (video, tv: „Cześć, bohaterze!”, ale pierwszy poważny sukces odniósł w serialu „The Streets of San Francisco” (tv: „Ulice San Francisco”) u boku Karla Maldena: za tę rolę był trzykrotnie nominowany do nagrody Emmy. W 1975 przejął od ojca prawa do ekranizacji i wraz z Saulem Zaentzem wyprodukował film według powieści Kena Kessey’a „Lot nad kukułczym gniazdem", który zdobył 5 Oscarów i zarobił 180 milionów dolarów. Wyprodukował także kontrowersyjny thriller "Chiński syndrom", który otrzymał trzy nominacje do Oscara. Mimo sukcesów producenckich nadal kontynuował swą karierę aktorską, występując pod koniec lat 70. w filmach: „Coma”, „It’s My Turn” i „The Star Chamber” (video, tv: „Trybunał”). W podwójnej roli aktora i producenta w 1984 roku w komedii "Miłość, szmaragd i krokodyl" i w 1985 roku w "Klejnocie Nilu". W 1984 roku wyprodukował "Gwiezdnego przybysza", który dostał nominację do Oscara za główną rolę męską dla Jeffa Bridgesa. W 1987 roku powrócił na ekran w dwóch przebojach: „Fatalne zauroczenie” i „Wall Street”. Potem wystąpił w „Black Rain” (video, tv: „Czarny deszcz”) i „The War of the Roses” (video, tv: „Wojna państwa Rose”). Jego firma Stonebridge wyprodukowała filmy: „Linia życia”, „Radio Flyers” (video, tv: „Marzyciele”) oraz „Światło w mroku” i „Made in America” (video, tv). Sam natomiast wystąpił obok Sharon Stone w „Nagim instynkcie” oraz w filamch: „Upadek”, „W sieci”, „Prezydent - miłość w Białym Domu” i „Gra”. Kolejną firma producencką Douglasa była Douglas/Reuther Productions, gdzie powstały m.in. „Duch i Mrok”, „John Grisham’s The Rainmaker” (video, tv: „Zaklinacz deszczu”), „Bez twarzy”. W 1998 powstała jeszcze jedna firma producencka, Furthur Films, gdzie powstały: „Morderstwo doskonałe” i „Cudowni chłopcy”, za których Douglas był nominowany do Złotego Globu. Następnie zagrał w filmach: „Traffic”, „O czym marzą faceci”, „Nikomu ani słowa”, „Wszystko w rodzinie”, „Teściowie”, „Strażnik”, „Ja, ty i on”. KIEFER SUTHERLAND (David Breckinridge) Gwiazda doskonałego serialu telewizyjnego „Przez 24 godziny”, za występ w którym otrzymał nagrodę Złotego Globu dla najlepszego aktora telewizyjnego, a także dwie nominację do nagrody Emmy ® i nominację do kolejnego Złotego Globu. Cieszący się niezmienną popularnością serial wkroczył w swój czwarty sezon. Poza nim ostatnio Kiefer Sutherland, syn równie znakomitego aktora Donalda, wystąpił w filmach: „Strażnik”, „River Queen”, „Złodziej życia”, „Paradise Found” (tv: „Raj odnaleziony”) oraz użyczył głosu w filmach animowanych „Dżungla” i „Pradawny ląd X” a także poprowadził narrację dokumentu „NASCAR 3D”, pokazywanego w Polsce w kinach IMAX. Ponadto wystąpił w filmach: „To End All Wars” (video: „Droga do wolności”), „Dead Heat”, „A Soldier's Sweetheart” (video, tv: „Dziewczyna żołnierza”), „Dark City” (video, tv: „Mroczne miasto”), „Ground Control” (tv: „Kontrola lotów”), „Truth or Consequences” (także reżyseria, video, tv: „Ostatni skok”), „Woman Wanted” (video, tv: „Gospodyni”), „Eye for an Eye” (video, tv: „Oko za oko”), „The Cowboy Way” (video, tv: „Rodeo w Nowym Jorku”), „Czas zabijania”, „Trzej muszkieterowie”, „Last Light” (tv: „Światło w mroku”, debiut reżyserski), „Zniknięcie”, „Ludzie honoru”. Zadebiutował na dużym ekranie w kanadyjskim filmie „Chłopiec z zatoki” w 1984 u boku Liv Ullman. Po przeprowadzce do USA wystąpił w filmach tv: „The Mission”, „Amazing Stories” oraz „Trapped in Silence” (tv: „W pułapce milczenia”). Popularność przyniosły mu filmy: „Stand by Me” (video, tv: „Zostańcie ze mną”), „At Close Range” (video, tv: „W swoim kręgu”), „The Lost Boys” (video, tv: „Straceni chłopcy”), „Promised Land (video, tv: „W pogoni za szczęściem”), „Bright Lights, Big City” (video, tv: „Jasne światła, wielkie miasto”), „Młode strzelby”, „Renegates” (video, tv: „Renegaci”), „Chicago Joe and the Showgirl” (video, tv: „Chicago Joe i aktoreczka”), „Flashback” (video, tv: „Migawka z przeszłości”), „Linia życia”. EVA LONGORIA (Jill Marin) Jedna z najbardziej podziwianych gwiazd telewizyjnych, zawdzięcza swój sukces serialowi „Desperate Housewives” (tv: „Gotowe na wszystko”). Dzięki roli Gabrielle Solis została wybrana jedną z „50 najpiękniejszych” w plebiscycie magazynu „People’s” oraz „Najgorętszą Kobietą Świata” na liście magazynu „Maxim” (edycja 2005), a w ankiecie branżowego „Variety” Longoria znalazła się na prestiżowej liście „Ten to Watch”. Ostatnio zagrała w filmach „Harsh Times”, „The Dead Will Tell” (tv), „L.A. Dragnet” (tv), a także zadebiutowała na scenie teatralnej. Najmłodsza z czterech sióstr wychowywała się na ranczu w Corpus Christi, w Teksasie. Mimo zdolności w dziedzinie nauk ścisłych po college’u stanęła do konkursu młodych talentów, który zakończył się wyjazdem do Los Angeles i podpisaniem kontraktu z agentem teatralnym. Następnie wystąpiła w serialach „Bold and Beautiful” (tv: „Moda na sukces”), „General Hospital”, „Beverly Hills 90210” oraz „The Young and the Restless”. KIM BASINGER (Pierwsza Dama Sarah Ballentine) Zadebiutowała na dużym ekranie w filmie „The Natural” Barry’ego Levinsona (video, tv: „Urodzony sportowiec”), mając już w dorobku kilkanaście ról w serialach i filmach telewizyjnych. Ostatnio zagrała w filmach: „Strażnik”, „Drzwi w podłodze”, „Komórka”, Elvis Has Left the Building (video: „Zabójcza blondynka”), „8. mila”, „Ludzie, których znam”, „I Dreamed of Africa” (video, tv: „Marzyłam o Afryce”) oraz „Próba sił”. W roku 1998 Basinger otrzymała Oscara® za rolę w filmie „Tajemnice Los Angeles”, za tę kreację aktorka otrzymała też Złoty Glob, nagrodę gildii aktorów oraz nominację do nagrody BAFTA. Inne filmy z udziałem aktorki, to: „Batman”, głośny thriller erotyczny „9 i pół tygodnia”, „Pret-a-Porter”, „Diagnoza zbrodni”, „Zawód: pan młody”, „Ucieczka gangstera”, „Randka w ciemno”, „Cool World” (video, tv: „Wspaniały świat”); „Niesamowita McCoy”, „Świat Wayne’a 2”, „Nadine” (video, tv: „Nadine”), „Moja macocha jest kosmitką”, „Bez litości”, „Never Say Never Again” (video, tv: „Nigdy nie mów nigdy więcej”) MARTIN DONOVAN (William Montrose) Filmografia Martina Donovan obejmuje tytuły: „Strażnik”, „The Visitation”, „The Quiet”, seriale „Traffic” i „Weeds” (tv: „Trawka”), „RFK” (tv: „Robert F. Kennedy”), „Oniegin”, „Amy & Isabelle", „The Great Gatsby” (tv: „Wielki Gatsby”), „Custody of the Heart", „Scam” (video, tv: „Chybiony cel”), a także „Wszyscy świeci”, „Agent Cody Banks” (video, tv: „Agent Cody Banks"), „Bezsenność", „Wojna płci", „Malcolm X” oraz filmy Hala Haetleya: „Trust” (tv: „Zaufanie”, „Flirt”, „Amateur” (tv: „Amator”), „Ludzie jak my”, „The Book of Life”.