Kluczem do zidentyfikowania mordercy jest ucho pochodzące z rozbitej gipsowej maski pośmiertnej, uznawane za równie unikalne jak odcisk palca. Jednak wcześniej, gdy pokazana jest nienaruszona maska, twarz została odwzorowana precyzyjnie, podczas gdy uszy przedstawiono jedynie jako schematyczne, bezkształtne bryły.
W około 38 minucie filmu, podczas rozmowy Eddiego i Birminghama, na zasłonach widać cień poruszającego się mikrofonu.
Okres zdjęciowy trwał od 2 do 20 września 1944 roku.