Upadłe anioły

Duo luo tian shi
1995
7,6 15 tys. ocen
7,6 10 1 14999
7,7 30   krytyków
Upadłe anioły
Melancholia y2k w ciepłym blasku latarni. Początek listy to definiujące gatunek klasyki - "Nocna trylogia" Lyncha jako obraz mrocznej ezoteryki oraz nocne etiudy Jima Jarmuscha składające się na Noc na ziemi i Mystery Train. Następnie znajdują się samodzielne perełki skąpane w światłach miasta po zmroku: Bill Murray próbuje zapełnić czymś bezsenność w Tokio; budapeszckie metro wypluwa projekcje swoich koszmarów; ktoś w Klubie Exotica próbuje znaleźć odrobinę ciepła w obcych oczach; Petr Zelenka próbuje stworzyć praską Noc na ziemi; Olaf Lubaszenko zapija pustkę wewnętrzną, a Gina McKee szuka swojego miejsca we własnym życiu. Do tego dwa klasyki z pogranicza snu i jawy - Big Lebowski i ostatni film Kubricka. Zaraz potem następuje zmiana scenerii i nocny spleen przenosi się na ulice Tajpej i Hongkongu. Jest to alternatywa dla miast zachodu, wedle której noc, jak czarna dziura, pochłania bohaterów, nie mogących wrócić do jasnego, przejrzystego życia. Na ulice Tokio zabiera widza też Gaspar Noe, otwierając sekcję trzech dreszczowców, ukazujących noc jako czas przemocy, strachu i bezprawia. Kolejne pozycje zajmują filmy nowoczesne, nakręcone w duchu drugiego dziesięciolecia XXI wieku. Jest tu miejsce na dwa bardzo ciepłe melodramaty - Noce z Teodorem i Dobrzy nieznajomi. Znajduje się tu też film bardzo ważny, wielowarstwowy i trudny obraz Larsa von Triera o nocy, która może być tą pierwszą albo ostatnią. Poza tym arcygenialna etiuda Jarmuscha i mumblecorowy Shithouse stanowiący pewnego rodzaju łącznik z kolejną sekcją. Sekcja rave'owa z ważnym polskim akcentem przechodzi w zaskakująco skomponowany zbiór pt. Noc degenerująca, który pokazuje niszczący i odcinający wpływ nocnego życia na człowieka. Dwa filmy z lat 50' i dwa z okolic przełomu milenium pokazują, jak jednakowe, pomimo czasu, pozostają pokusy świata cienia. Następnie Frantic - film niezwykły, nieodgadniony, jedyny w swoim rodzaju. Ostatnia sekcja, rozpoczynająca się od arcydzieła Zurliniego, to nieco sentymentalne spojrzenie na i samotność, która najbardziej doskwiera właśnie nocą. Delon, Cybulski, Mastroiani, Wilhelmi i Łapicki tworzą wspaniały kolaż twarzy zobojętniałych, smutnych i beznadziejnych, szukających w zmroku pocieszenia.
Melancholia y2k w ciepłym blasku latarni. Początek listy to definiujące gatunek klasyki - "Nocna trylogia" Lyncha jako obraz mrocznej ezoteryki oraz nocne etiudy Jima Jarmuscha składające się na Noc na ziemi i Mystery Train. Następnie znajdują się samodzielne perełki skąpane w światłach miasta po zmroku: Bill Murray próbuje zapełnić czymś bezsenność w Tokio; budapeszckie metro wypluwa projekcje swoich koszmarów; ktoś w Klubie Exotica próbuje znaleźć odrobinę ciepła w obcych oczach; Petr Zelenka próbuje stworzyć praską Noc na ziemi; Olaf Lubaszenko zapija pustkę wewnętrzną, a Gina McKee szuka swojego miejsca we własnym życiu. Do tego dwa klasyki z pogranicza snu i jawy - Big Lebowski i ostatni film Kubricka. Zaraz potem następuje zmiana scenerii i nocny spleen przenosi się na ulice Tajpej i Hongkongu. Jest to alternatywa dla miast zachodu, wedle której noc, jak czarna dziura, pochłania bohaterów, nie mogących wrócić do jasnego, przejrzystego życia. Na ulice Tokio zabiera widza też Gaspar Noe, otwierając sekcję trzech dreszczowców, ukazujących noc jako czas przemocy, strachu i bezprawia. Kolejne pozycje zajmują filmy nowoczesne, nakręcone w duchu drugiego dziesięciolecia XXI wieku. Jest tu miejsce na dwa bardzo ciepłe melodramaty - Noce z Teodorem i Dobrzy nieznajomi. Znajduje się tu też film bardzo ważny, wielowarstwowy i trudny obraz Larsa von Triera o nocy, która może być tą pierwszą albo ostatnią. Poza tym arcygenialna etiuda Jarmuscha i mumblecorowy Shithouse stanowiący pewnego rodzaju łącznik z kolejną sekcją. Sekcja rave'owa z ważnym polskim akcentem przechodzi w zaskakująco skomponowany zbiór pt. Noc degenerująca, który pokazuje niszczący i odcinający wpływ nocnego życia na człowieka. Dwa filmy z lat 50' i dwa z okolic przełomu milenium pokazują, jak jednakowe, pomimo czasu, pozostają pokusy świata cienia. Następnie Frantic - film niezwykły, nieodgadniony, jedyny w swoim rodzaju. Ostatnia sekcja, rozpoczynająca się od arcydzieła Zurliniego, to nieco sentymentalne spojrzenie na i samotność, która najbardziej doskwiera właśnie nocą. Delon, Cybulski, Mastroiani, Wilhelmi i Łapicki tworzą wspaniały kolaż twarzy zobojętniałych, smutnych i beznadziejnych, szukających w zmroku pocieszenia.
Lista filmów, w których pasja do tworzenia jest większa od budżetu. Following - debiut Christophera Nolana za 6 tys. $ Mandarynka - około 100 tys. $, kręcony iPhonami El Mariachi – debiut Rodrigueza za 7 tys. dolarów. Primer – ciekawe science fiction za ok. 7 tys. dolarów. The Dirties - szkolny projekt, z którego wyniknął niezły film Głowa do wycierania - debiut Lyncha za 20 tys $. W USA zarobił 7 mln $, stając się jednym z najbardziej kasowych filmów niskobudżetowych w historii The Living End - jeden z moich ulubionych filmów niezależnych 23 tys. $ Clerks - kultowy film niezależny za 27,5 tys. $ The Blair Witch Project – nakręcony za ok. 60 tys. $, rozpowszechnił gatunek found footage. Mad max - 350 tys. $. Jeden z najbardziej dochodowych filmów w historii w przeliczeniu na koszty Paranormal Activity - koszt 15 tys $, film zarobił 190mln. Noc żywych trupów - jeden z najbardziej wpływowych horrorów. Koszt realizacji 115 tys $ Ghost Story - udany projekt współpracy studia A24 z Lowery'm za 100 tys. Teksańska masakra piłą mechaniczną - około 100 tys. $ Pi - debiu Aronofsky'ego 60tys $ Kuracja - niesamowicie klimatyczny japoński thriller za 20 tys $. Wściekłe psy - początki Tarantino, klasyk kina autorskiego za 1,2 mln $. Uciekaj! - Spektakularny debiut Jordana Peela, budżet 4,5 mln $ (przychód aż 255mln. i Oskar za scenariusz) Rocky - znany na całym świecie, koszt 1 mln $ Obsesja - skromnie i pomysłowo kręcony hit kinowy za 750 tys $ Halloween - kultowy horror za 300 tys. Hard Eight - świetny debiut P. T. Andersona za 3 mln $ The Witch - debiut Roberta Eggersa za 4 mln. uważany za jeden z lepszych horrorów XXI wieku ***Lista zawiera też tytuły wychodzące z budżetem powyżej 100 tys. $ ale nadal mieszczące się w kategorii niskobudżetowych lub produkcji, które stosunkowo niewielkim budżetem osiągnęły ogromny sukces / imponują swoją kreatywnością / spektakularne debiuty.
Lista filmów, w których pasja do tworzenia jest większa od budżetu. Following - debiut Christophera Nolana za 6 tys. $ Mandarynka - około 100 tys. $, kręcony iPhonami El Mariachi – debiut Rodrigueza za 7 tys. dolarów. Primer – ciekawe science fiction za ok. 7 tys. dolarów. The Dirties - szkolny projekt, z którego wyniknął niezły film Głowa do wycierania - debiut Lyncha za 20 tys $. W USA zarobił 7 mln $, stając się jednym z najbardziej kasowych filmów niskobudżetowych w historii The Living End - jeden z moich ulubionych filmów niezależnych 23 tys. $ Clerks - kultowy film niezależny za 27,5 tys. $ The Blair Witch Project – nakręcony za ok. 60 tys. $, rozpowszechnił gatunek found footage. Mad max - 350 tys. $. Jeden z najbardziej dochodowych filmów w historii w przeliczeniu na koszty Paranormal Activity - koszt 15 tys $, film zarobił 190mln. Noc żywych trupów - jeden z najbardziej wpływowych horrorów. Koszt realizacji 115 tys $ Ghost Story - udany projekt współpracy studia A24 z Lowery'm za 100 tys. Teksańska masakra piłą mechaniczną - około 100 tys. $ Pi - debiu Aronofsky'ego 60tys $ Kuracja - niesamowicie klimatyczny japoński thriller za 20 tys $. Wściekłe psy - początki Tarantino, klasyk kina autorskiego za 1,2 mln $. Uciekaj! - Spektakularny debiut Jordana Peela, budżet 4,5 mln $ (przychód aż 255mln. i Oskar za scenariusz) Rocky - znany na całym świecie, koszt 1 mln $ Obsesja - skromnie i pomysłowo kręcony hit kinowy za 750 tys $ Halloween - kultowy horror za 300 tys. Hard Eight - świetny debiut P. T. Andersona za 3 mln $ The Witch - debiut Roberta Eggersa za 4 mln. uważany za jeden z lepszych horrorów XXI wieku ***Lista zawiera też tytuły wychodzące z budżetem powyżej 100 tys. $ ale nadal mieszczące się w kategorii niskobudżetowych lub produkcji, które stosunkowo niewielkim budżetem osiągnęły ogromny sukces / imponują swoją kreatywnością / spektakularne debiuty.