Rosjanie zbombardowali Buchę, Borodyankę, Irpin i inne miasta w regionie po inwazji na Ukrainę 24 lutego 2022 r. Kiedy miesiąc później wycofali się, zniszczenia były ogromne: budynki zostały zburzone, a na ulicach leżały zwłoki. Filmowcy Mila Teshaieva i Marcus Lenz natychmiast udali się na miejsce, aby sfilmować mieszkańców wychodzących ze swoich schronów, ale nie pokazali samych okrucieństw. Nie było to konieczne, ponieważ trauma wojny jest wyraźnie widoczna na twarzach wszystkich, w tym wolontariuszy, którzy przybyli z daleka, aby nieść pomoc. Przez kilka tygodni filmowcy śledzą losy różnych mieszkańców, którzy podnoszą się z dymiących ruin. Identyfikuje się ofiary śmiertelne, usuwa gruz, a prokuratorzy zaczynają mówić o trybunale wojennym. Początkowo panuje panika, rozpacz i smutek, którym towarzyszy całkowite zdumienie, że zostali zaatakowani przez kraj, z którym łączy ich tak wiele więzi rodzinnych i przyjacielskich. Jednak wraz z pojawieniem się pierwszych oznak wiosny Ukraińcy ujawniają swoją odporność.