Bardzo dobry film obyczajowy. Na grę De Niro nieustannie patrzy się z wielką przyjemnością. Piękna, nastrojowa muzyka, dobre, sensowne teksty to niezaprzeczalne atuty tego spokojnego, nostalgicznego filmu. Wdowiec De Niro wychował i wykształcił czworo dzieci, a teraz, gdy już dorosły, nie może się ich doprosić o głupie rodzinne spotkanie. Rusza więc, w myśl powiedzenia „nie przyszła góra do Mahometa, Mahomet przyszedł do góry”, w drogę, aby w dalekim świecie (czytaj USA) odwiedzić swoje dzieci. Niebawem okaże się, że nie wszystko w życiu wygląda tak lukrowato, jak mogłoby się wydawać. Ten film to remake włoskiej produkcji Giuseppe Tornatore z 1990 r. z Marcello Mastroiannim w roli głównej.