Względem poprzednich stuleci, w XXI wieku niewiele zmieniło się w walce o zasoby. Nadal zachłanność - w tym przypadku firm paliwowych, pragnących ukrytych w ziemi surowców - ściera się z dążeniem rdzennych plemion do samostanowienia i szacunku dla ziemi. Biali Kanadyjczycy nadal w najlepsze działają w duchu kolonializmu. Twórcy filmu pokazują opór ludności Wet’suwet’en względem kanadyjskich rządzących, punktując cynizm, dwulicowość i bezwzględność. Współczesne materiały zostały umieszczone w szerszym, historycznym kontekście.
Yintah oznacza "ziemię" w języku zamieszkującego Kanadę ludu Wet’suwet’en, który nigdy nie oddał swojego terytorium władzom kanadyjskim i żyje na nim według własnych praw. W 1997 roku Dinï ze’ i Tsakë ze’ – dziedziczni wodzowie ludu Wet’suwet’en – udowodnili przed kanadyjskim Sądem Najwyższym, że nie zrzekli się własności 22 000 km² oszałamiająco pięknej ziemi, ale mimo to rząd zezwolił gigantom z branży paliw kopalnych na budowę rurociągów przebiegających przez te dziewicze tereny. W rezultacie od ponad dziesięciu lat trwają starcia pomiędzy Wet’suwet’enami a kanadyjską policją, próbującą przejąć ich ziemię.
Film jest zapisem tych zaciekłych zmagań. Poznajemy nie tylko historię plemienia, ale również ich kulturę i życie codzienne. Trauma spowodowana konfliktem jest ogromna, ale starają się żyć normalnie. Bolesna jest chciwość koncernów, które za wszelką cenę i przy współpracy z kanadyjskim rządem starają się zmiażdżyć prawa rdzennej ludności. Na czele antykolonialnej opozycji Wet’suwet’enów stoją dwie kobiety, które czerpią siłę od swoich przodków i walczą o przyszłość.
Film powstał w ścisłej współpracy ze społecznością a dwóch jego reżyserów jest spokrewnionych z pojawiającymi się w filmie postaciami.
opis festiwalowy
