film
Diabli mnie biorą
La moutarde me monte au nez1974
1h 32m
Ciapowaty nauczyciel matematyki, Pierre Durois, poznaje gwiazdę filmową, Jackie Logan. Znajomość ta zmienia życie nieśmiałego pedagoga.
reżyseria Claude Zidi
scenariusz Pierre Richard, Claude Zidi
produkcja Francja
premiera 9 października 1974 (Światowa)
Ranking ról
Nowość
Całkiem fajny cykl filmowy, bo ograniczony do jednego gatunku. W zasadzie nie dawano w nim komedii z aktualnych wówczas przebojów VHS, tylko skupiano się na klasyce. Mały minus, że oparto się głównie na minicyklach: komedie czeskie, komedie z Pierrem Richardem, brytyjska seria Carry On i Pantery. Pomysł dobry ale ograniczony. Zabrakło min: - komedii włoskiej - Fernandela - De Funesa (najlepiej tych rzadziej puszczanych) - Gena Wildera - Monty Pythona i innych filmów Pythonowskiej ekipy. - Braci Marx od 1933 (czyli najlepszego okresu) Gang Olsena pomijam bo zdaje się, leciał jakoś w podobnym czasie. Może gdyby cykl trwał dłużej sięgnięto by po inne "serie". Niestety. Plus cyklu był jeszcze taki, że tłumacze, jeszcze ze starej szkoły wykonali kapitalną robotę, tłumacząc teksty, później czytane przez świetnych lektorów. A wiadomo jak ważne jest w komediach tłumaczenie, by nie spalić śmiesznych dialogów i sensu. Dziś to już historia :(
Opis filmu Diabli mnie biorą
Pierre jest skromnym nauczycielem matematyki, a jego ojciec - szanowanym chirurgiem, kandydującym na stanowisko burmistrza. Ojciec Pierre'a, walczący o głosy prawicowego elektoratu, jest skrajnym konserwatystą, zwłaszcza w sferze obyczajowej, a swojego liberalnego kontrkandydata wyszydza, nazywając go "pornokratą". Gdy Pierre przypadkowo spędzi noc w rezydencji znanej aktorki, media będą miały znakomitą pożywkę, a jego ojciec - nie lada problem.
Informacje o filmie Diabli mnie biorą
premiera 9 października 1974 (Światowa)
studio Films 7 / Les Films Christian Fechner / Renn Productions / więcej
tytuł oryg. La moutarde me monte au nez
inne tytuły Lucky Pierre USA
French Mustard Wielka Brytania
więcej
Zdjęcia do filmu kręcono w Aix-en-Provence (Francja).
Znajdź filmy, które mogą Cię zainteresować
Dla mnie zabawniejsza niż seria o Tajemniczym Blondynie - oprócz tego, że śmieszy, jest satyrą na dziennikarzy żądnych sensacji, agresywnych i napastliwych, osaczająch swój cel ze wszystkich stron. W jednej ze scen główny bohater, uciekając <przed nie zdradzę kim, w każdym razie nie dziennikarzami>, wychodzi przez...
Nauczyciel matematyki wplątuje się w przygodę z gwiazdą kina. Masa kretyńskich, mniej lub
bardziej zabawianych gagów, głównie humor sytuacyjny. Albo się to lubi, albo nie. Jak dla mnie
było sympatycznie. Jest jednak jedna szczegół, który wyróżnia ten film – jedna zaskakująco
makabryczna (jak na tego pokroju film)...
