film

Uciec jak najbliżej

1972

1h 27m
7,5 1,1 tys. ocen
7,5 10 1 1125
6,5 2   krytyków
Bartek udaje się w podróż służbową, podczas której poznaje uroczą laborantkę. Zobacz pełny opis
Obyczajowy
Uciec jak najbliżej zobacz zwiastun

reżyseria Janusz Zaorski

scenariusz Janusz Zaorski, Zygmunt Lech

produkcja Polska

premiera

nagrody Film otrzymał nagrodę

Listy powiązane z filmem (4) Odkryj inspiracje na kolejny seans
Nowość
Że do Wrocławia zajrzeć warto oczywista oczywistość. Rynek i okolice, Ostrów Tumski, Odra, krasnale, mosty, Panorama Racławicka, muzea, teatry etc. A kinomani muszą odwiedzić kino Romana Gutka, peron 3. Dworca Głównego i okolice Wytwórni Filmów Fabularnych. A poniżej filmowa podróż po Wrocławiu bez wychodzenia z domu. Choć z domu do Wrocławia polecam jednak wyjść. Honorable mentions: Filmy które kręcono w wielu lokacjach, w tym we Wrocku, ale jakoś nie myślę o nich jak o "kinie wrocławskim". Człowiek na torze Dreszcze Wielki Szu Rękopis znaleziony w Saragossie Ewa chce spać W zawieszeniu I filmy których zwyczajnie nie widziałem (choć trzy takie umieściłem na liście głównej, no nie dojdziesz tu sensu człowieku)
Melancholia y2k w ciepłym blasku latarni. Początek listy to definiujące gatunek klasyki - "Nocna trylogia" Lyncha jako obraz mrocznej ezoteryki oraz nocne etiudy Jima Jarmuscha składające się na Noc na ziemi i Mystery Train. Następnie znajdują się samodzielne perełki skąpane w światłach miasta po zmroku: Bill Murray próbuje zapełnić czymś bezsenność w Tokio; budapeszckie metro wypluwa projekcje swoich koszmarów; ktoś w Klubie Exotica próbuje znaleźć odrobinę ciepła w obcych oczach; Petr Zelenka próbuje stworzyć praską Noc na ziemi; Olaf Lubaszenko zapija pustkę wewnętrzną, a Gina McKee szuka swojego miejsca we własnym życiu. Do tego dwa klasyki z pogranicza snu i jawy - Big Lebowski i ostatni film Kubricka. Zaraz potem następuje zmiana scenerii i nocny spleen przenosi się na ulice Tajpej i Hongkongu. Jest to alternatywa dla miast zachodu, wedle której noc, jak czarna dziura, pochłania bohaterów, nie mogących wrócić do jasnego, przejrzystego życia. Na ulice Tokio zabiera widza też Gaspar Noe, otwierając sekcję trzech dreszczowców, ukazujących noc jako czas przemocy, strachu i bezprawia. Kolejne pozycje zajmują filmy nowoczesne, nakręcone w duchu drugiego dziesięciolecia XXI wieku. Jest tu miejsce na dwa bardzo ciepłe melodramaty - Noce z Teodorem i Dobrzy nieznajomi. Znajduje się tu też film bardzo ważny, wielowarstwowy i trudny obraz Larsa von Triera o nocy, która może być tą pierwszą albo ostatnią. Poza tym arcygenialna etiuda Jarmuscha i mumblecorowy Shithouse stanowiący pewnego rodzaju łącznik z kolejną sekcją. Sekcja rave'owa z ważnym polskim akcentem przechodzi w zaskakująco skomponowany zbiór pt. Noc degenerująca, który pokazuje niszczący i odcinający wpływ nocnego życia na człowieka. Dwa filmy z lat 50' i dwa z okolic przełomu milenium pokazują, jak jednakowe, pomimo czasu, pozostają pokusy świata cienia. Następnie Frantic - film niezwykły, nieodgadniony, jedyny w swoim rodzaju. Ostatnia sekcja, rozpoczynająca się od arcydzieła Zurliniego, to nieco sentymentalne spojrzenie na i samotność, która najbardziej doskwiera właśnie nocą. Delon, Cybulski, Mastroiani, Wilhelmi i Łapicki tworzą wspaniały kolaż twarzy zobojętniałych, smutnych i beznadziejnych, szukających w zmroku pocieszenia.
Melancholia y2k w ciepłym blasku latarni. Początek listy to definiujące gatunek klasyki - "Nocna trylogia" Lyncha jako obraz mrocznej ezoteryki oraz nocne etiudy Jima Jarmuscha składające się na Noc na ziemi i Mystery Train. Następnie znajdują się samodzielne perełki skąpane w światłach miasta po zmroku: Bill Murray próbuje zapełnić czymś bezsenność w Tokio; budapeszckie metro wypluwa projekcje swoich koszmarów; ktoś w Klubie Exotica próbuje znaleźć odrobinę ciepła w obcych oczach; Petr Zelenka próbuje stworzyć praską Noc na ziemi; Olaf Lubaszenko zapija pustkę wewnętrzną, a Gina McKee szuka swojego miejsca we własnym życiu. Do tego dwa klasyki z pogranicza snu i jawy - Big Lebowski i ostatni film Kubricka. Zaraz potem następuje zmiana scenerii i nocny spleen przenosi się na ulice Tajpej i Hongkongu. Jest to alternatywa dla miast zachodu, wedle której noc, jak czarna dziura, pochłania bohaterów, nie mogących wrócić do jasnego, przejrzystego życia. Na ulice Tokio zabiera widza też Gaspar Noe, otwierając sekcję trzech dreszczowców, ukazujących noc jako czas przemocy, strachu i bezprawia. Kolejne pozycje zajmują filmy nowoczesne, nakręcone w duchu drugiego dziesięciolecia XXI wieku. Jest tu miejsce na dwa bardzo ciepłe melodramaty - Noce z Teodorem i Dobrzy nieznajomi. Znajduje się tu też film bardzo ważny, wielowarstwowy i trudny obraz Larsa von Triera o nocy, która może być tą pierwszą albo ostatnią. Poza tym arcygenialna etiuda Jarmuscha i mumblecorowy Shithouse stanowiący pewnego rodzaju łącznik z kolejną sekcją. Sekcja rave'owa z ważnym polskim akcentem przechodzi w zaskakująco skomponowany zbiór pt. Noc degenerująca, który pokazuje niszczący i odcinający wpływ nocnego życia na człowieka. Dwa filmy z lat 50' i dwa z okolic przełomu milenium pokazują, jak jednakowe, pomimo czasu, pozostają pokusy świata cienia. Następnie Frantic - film niezwykły, nieodgadniony, jedyny w swoim rodzaju. Ostatnia sekcja, rozpoczynająca się od arcydzieła Zurliniego, to nieco sentymentalne spojrzenie na i samotność, która najbardziej doskwiera właśnie nocą. Delon, Cybulski, Mastroiani, Wilhelmi i Łapicki tworzą wspaniały kolaż twarzy zobojętniałych, smutnych i beznadziejnych, szukających w zmroku pocieszenia.

Bartek Sokołowski (Jerzy Góralczyk) pracuje w wytwórni znaków drogowych. W zastępstwie nieobecnego pracownika udaje się w delegację do Kudowy razem z kierowcą Józefem Olszewskim (Józef Nalberczak). Podczas postoju we Wrocławiu Bartek poznaje laborantkę Kasię (Halina Golanko). Przypadkowe spotkanie pary bohaterów staje się pretekstem do spędzenia wspólnego wieczoru.

premiera 7 marca 1972 (Światowa i polska premiera kinowa)

na podstawie Janusz Zaorski (dialogi) / Zygmunt Lech (dialogi)

studio Zespół Filmowy "Kraj"

tytuł oryg. Uciec jak najbliżej

inne tytuły Run Away Nearly Międzynarodowy
więcej

Zdjęcia do filmu realizowano we Wrocławiu, Piątku oraz Kudowie Zdrój (Polska).
TOP filmy z roku...
  • 2026
  • 2025
  • 2024
  • 2023
  • 2022
  • 2021
  • Zobacz wszystkie lata
Filmy dostępne na...
Od najlepszych
  • Od najnowszych
  • Od najlepszych

"Uciec jak najbliżej" to film zjawiskowy. Produkcji tego typu nie ma zbyt wiele w polskim kinie - a obrazów pokazujących zagubienie młodego mężczyzny tak autentycznie i realistycznie w ogóle szukać można jak na lekarstwo - osobiście przyrównałbym dzieło Zaorskiego pod tym kątem jedynie do "Samego pośród miasta" Haliny...

więcej

Poza fragmentem przymęczającej dłużyzny. Można chyba powiedzieć, że to film drogi. Nalberczak genialny. A scena biegu przez Wrocław istne mistrzostwo świata.

ocenił(a) film na 7

w tym filmie zjawiskowa

ocenił(a) film na 7

To se ne wrati.