Italianiec

A co chciał powiedzieć autor? No może to że nie jest lekko żyć w domu dziecka. A w Rosji
jest to wyjątkowo trudne.
Taka kinowa publicystyka naświetlająca problem bez szukania rozwiązań.
Chociaż rozwiązanie jest jedno i wyjątkowo skuteczne. Kochać swoje dzieci. Taki test na
człowieczeństwo.

W społeczność domu dziecka jak w zwierciadle odbija się społeczeństwo rosyjskie. Wychowankowie tworzą organizację podobną do mafii. Starsze pokolenie żyje z poczuciem klęski. Przyszłość należy jednak do dzieciaków takich jak Solntsew. "Italianiec" z wdziękiem pokazuje mniej znane oblicza Rosji.

To opowieść, która z pozoru obiecuje wzruszającą historię o dziecku szukającym swojego miejsca na świecie, a kończy się jako film zbyt nierówny, by naprawdę poruszyć. Historia chłopca z rosyjskiego domu dziecka, który dowiaduje się, że ma szansę na adopcję przez włoską rodzinę, brzmi jak punkt wyjścia do emocjonalnego...

Chyba inne filmy kojarzą mi się z terminem "kino familijne", na pewno nie "Italianiec". Mocny i smutny to obraz, ale obejrzenia jak najbardziej warty

Zacznę może od tego ,że poraża mnie nieświadomość ludzi apropos sytuacji biedoty w Rosji.
Już od wielu lat wykształca się w Rosji podział na super bogaczy i bidotę ( z pewnym
zamierzeniem użyłam tego słowa - czyt. bida z nędza ,jak to się u nas mówi). Klasa średnia
jest właściwie na wymarciu .

Film jest...