film
Nasza młodsza siostra
Umimachi Diary2015
2h 8m
Siostry Sachi, Yoshino i Chika otrzymują wiadomość o śmierci ojca, którego nie widziały od lat. Na pogrzebie poznają swoją przyrodnią siostrę Suzu.
reżyseria Hirokazu Koreeda
scenariusz Hirokazu Koreeda
produkcja Japonia
premiera 14 maja 2015 (Światowa) , 13 maja 2016 (Polska premiera kinowa)
nagrody Film otrzymał 5 nagród oraz 11 nominacji
Nowa
xprzemqx 9
9 +, może 10. film doświadcza niepowtarzalnego doświadczenia: opowiada o smutku, melancholii, ale tak, że można w nim odnaleźć spokój. ciepłe i zimne barwy tego świata, poezja dnia codziennego są bardzo immersyjne. to dramat, ale nie jest melodramatycznie, tragedia nie jest wykrzyczana, ale jest delikatnie opowiedziana. można się na tym filmie smucić, można czuć ciepło i odnajdywać spokój - ma świetny emocjonalny balans. codzienność bohaterek jest zwyczajna, ale angażująca. utożsamiamy się z bohaterkami, które budują swój wspólny świat oparty na próbie zrozumienia, solidarności i bliskości. emocjonalne katharsis na trudne momenty. ból, który ostatecznie daje ukojenie i przynosi metamorfozę
czytaj dalej 
krytyk niezależny
Siła sióstr
Przeczytaj recenzję Filmwebu
Ranking ról
Nowość
Z listami jest tak, że każdy ma własną, albo nawet – zależnie od dnia, humoru i pogody – kilka własnych. Wybór dziesięciu filmów dekady siłą rzeczy jest więc wyborem niesprawiedliwym, i to często niesprawiedliwym nawet wobec własnego gustu. Tytułem wstępu napomknę więc jedynie, że na mojej liście rezerwowych czeka jeszcze trzy razy tyle filmów. I że dokonując wyboru, kierowałem się niekoniecznie tym, co "wypada", tym, co "obiektywne", czy tym, co podpowiadają mi własne oceny na Filmwebie. Postawiłem po prostu na tytuły, które do dziś mają u mnie w głowie swoje prywatne szufladki. Nic mi bowiem po arcydziełach, które obejrzałem X lat temu, oceniłem bardzo wysoko i momentalnie o nich zapomniałem. Poza tym nie od tego są prywatne topy. Wśród filmów, które walczyły o miejsce na liście były jeszcze m.in. "Mad Max: Na drodze gniewu", "Aquarius", "Grawitacja", "Jackie", "John Wick 2", "Małe kobietki", "Melancholia", "Moonlight" i pewnie ze dwadzieścia kolejnych. Mówi się trudno. Przed Wami dziesięć filmów dekady 2011-2021, które naprawdę lubię.
Moje ulubione sceny to te, w których siostry jedzą i piją. Na szczęście jest ich tu sporo, więc co chwilę zaglądamy dziewczynom do talerzy i oglądamy jak przygotowują i spożywają swoje pyszne comfort foody, żeby samemu też poczuć się spokojnie i przyjemnie. "Nasza młodsza siostra", chociaż nie jest obrazem wolnym od dramatów i problemów, to w wielu momentach esencja komfortowego kina, pocieszającego, regenerującego i przytulnego jak talerz ciepłego jedzonego w miłym towarzystwie. więcej
Opis filmu Nasza młodsza siostra
Trzy siostry mieszkają w wielkim, starym domu w Kamakurze pod Tokio. Kiedy dowiadują się o śmierci ojca, którego nie widziały od 15 lat, jadą na daleką prowincję, aby wziąć udział w pogrzebie. Tam poznają swoją nastoletnią przyrodnią siostrę, o której istnieniu nie wiedziały. Zapraszają ją, by zamieszkała razem z nimi i postanawiają zrobić wszystko, by młoda dziewczyna poczuła się częścią rodziny.
Informacje o filmie Nasza młodsza siostra
boxoffice $15 502 147 na świecie $531 996 w USA $14 970 151 poza USA
na podstawie Akimi Yoshida (manga)
dystrybucja Gutek Film
studio Fuji Television Network / GAGA / Shogakukan / więcej
tytuł oryg. Umimachi Diary
inne tytuły Our Little Sister Międzynarodowy
Kamakura Diary (tytuł roboczy) USA
Our Little Sister USA
więcej
Zdjęcia do filmu powstały w Fuji i Kamakura (Japonia).
Film kręcono od kwietnia do grudnia 2014 roku.
Znajdź filmy, które mogą Cię zainteresować
Film przedstawiający zwykłą, nudną historię czterech sióstr... i właśnie to, że historia była nudna podobało mi się najbardziej... dlatego, że była prawdziwa, bez udziwnień, bez wymyślania czegoś na siłę by coś się działo... film uroczy, piękny i z przekazem... Podobało mi się... Mocne 7/10 !
Słyszałam i czytałam opinie, że film jest nudny, przesłodzony, głupkowato i płytko radosny... i do pewnego stopnia jest. Ale jest w tym szalenie prawdziwy. Poznałam w swoim życiu trochę Japończyków (a właściwie głównie Japonek) i czułam się jakbym je widziała na ekranie. Moje znajome mają dokładnie takie sposoby...
jest coś pięknie ulotnego i pięknie niedopowiedzianego i pięknie delikatnego w azjatyckim kinie a Koreeda jest tej ulotności i tych niedopowiedzeń i tej delikatności prawdziwym mistrzem...
